ึ้นมาโดยที่เขาไม่เดินทางลงไปยังดินแดนหมิงด้วยตัวเองนั้นเหมือนจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง
จิ๋งจิ่วครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ แต่ก็มิได้มีท่าทีว่าจะหยิบเสื้อผ้าออกมาสวมใส่
ในเมื่อสภาพแบบนี้ทำให้หมิงซือรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ อย่างนั้นหากเขาคิดอยากจะเกลี้ยกล่อมอีกฝ่าย การรักษาสภาพแบบนี้ไว้มันก็ค่อนข้างดีกว่า
ในเวลานี้เอง เขาพลันรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนสายหนึ่งที่แผ่ขึ้นมาจากใต้เท้า เขาจึงหมุนตัวมองไปยังต้นลำธารลาวา
จู่ๆ ในลำธารลาวาพลันมีคลื่นจำนวนนับไม่ถ้วนยกตัวขึ้นมา ส่งเสียงคำรามพร้อมกับถาโถมเข้ามาหากำแพงยักษ์โปร่งใส ไกลออกไปกว่านั้นคล้ายมีคลื่นยักษ์ที่ดูเหมือนเขื่อนกั้นน้ำแถบหนึ่ง
ผิวลำธารยกตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่นานก็ท่วมขึ้นมาถึงใต้เท้าของเขา จากนั้นยกตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ
ลาวากระแทกผนังหินอย่างคลุ้มคลั่ง เกิดเป็นเปลวเพลิงขึ้นมานับพัน
จิ๋งจิ่วเหยียบอากาศทะยานขึ้นไป มองดูคลื่นเพลิงลาวาอันน่ากลัวที่กำลังซัดสาดอยู่เบื้องล่าง ในใจครุ่นคิดว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
เขาคล้ายได้ยินเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวเสียงหนึ่ง นั่นมิใช่เรื่องของลำธาร จากนั้นเขาก็รับรู้ได้ถึงแรงกดดันจากกระแสจิตที่แข็ง
