แกร่งสายหนึ่ง
หมิงซือเองก็ได้ยินเสียงคำรามนี้ และรับรู้ได้ถึงแรงกดดันสายนั้น สีหน้าเขาเปลี่ยนเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าเหตุใดราชาแห่งเพลิงถึงตื่นขึ้นมา?
กำแพงยักษ์โปร่งใสขวางกั้นระหว่างโลกมนุษย์และดินแดนหมิง ต่อให้เป็นยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ก็ยากจะผ่านไปได้ ยิ่งไปกว่านั้นด้วยสภาวะการบำเพ็ญเพียรของเขาในเวลานี้ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอีกฝ่าย เพียงแต่รู้สึกค่อนข้างแปลกใจเท่านั้น ที่ผ่านมาเจ้านั่นมักจะนอนหลับอยู่ในลาวา เหตุใดจู่ๆ มันถึงตื่นขึ้นมา ยิ่งไปกว่านั้นยังโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้?
หมิงซือกล่าวกับจิ๋งจิ่วว่า “เรื่องของเจ้า ข้าจะไปคิดดูอย่างละเอียด หลังจากนี้อีกสิบปีเมื่อฤดูหนาวมาถึง เจ้าไปรอฟังคำตอบของข้าที่ริมบ่อผ่านฟ้า”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้ารีบหรือ?”
เขามองว่าถ้าหากกระทั่งหมิงซือก็ยังไม่อยากเผชิญหน้ากับเจ้าของแรงกดดันสายนั้น เช่นนั้นตัวเองก็ควรจะรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
หมิงซือยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “หากให้มันเห็นพวกเราอยู่ที่นี่ สำนักจงโจวจะต้องโทษว่าเจ้าสมคบคิดกับเผ่าหมิงอย่างแน่นอน นี่ข้าคิดแทนเจ้าต่างหาก”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็เอาสองมือไพล่หลังแล้วเดินออกไปเหมือนเด็กน้อย ไม่นานก็หายตัว
