าแสดงในตอนนั้นคือผู้ที่สนับสนุนจิ๋งจิ่วอย่างไม่เสื่อมคลายและคอยส่งเสียงตะโกนให้กำลังใจ หลายปีมานี้บางครั้งเขาจะหวนคิดขึ้นมา หากในตอนนั้นไม่เป็นเพราะเช่นนี้ เช่นนั้นต่อให้มีเส้นสายอย่างปรมาจารย์ลุง ตัวเองก็ไม่แน่ว่าจะได้ขึ้นมาบนยอดเขาเสินม่อ จากนั้นเขารับรู้ได้ถึงสายตาที่ทอดมองมา จึงอดรู้สึกลำบากใจไม่ได้ ในใจครุ่นคิดว่าตัวเองอยู่บนยอดเขาเสินม่อก็เป็นแค่คนที่คอยส่งจดหมายและทำงานเล็กๆ น้อยๆ เหตุใดอาจารย์ถึงต้องให้ตนเองมาทำเรื่องนี้ด้วย
ในสายตาเหล่านั้นย่อมต้องเต็มไปด้วยความสงสัยและใคร่รู้ วันนี้เหตุใดยอดเขาเสินม่อถึงมาปรากฏตัวอยู่ในงานชุมนุมสืบทอดกระบี่ พวกเขาคิดจะเลือกใคร?
เรื่องแบบนี้ย่อมไม่สะดวกที่จะถาม ถามไปก็ไม่มีใครที่จะตอบ ไม่อย่างนั้นในตอนที่ทำการแย่งตัวศิษย์หลังจากนี้จะเกิดปัญหายุ่งยากเอาได้
แต่มีคนที่ไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ ศิษย์น้องอวี้ซานได้รับคำสั่งจากอาจารย์ จึงเดินจากแท่นหินของยอดเขาซั่งเต๋อมายังหอสูงของยอดเขาเสินม่อ ก่อนจะถามอย่างสงสัยว่า “ใครหรอ?”
หยวนฉวี่ย่อมไม่มีทางตอบ เขายิ้มเจื่อนพลางกล่าวว่า “อีกประเดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง”
……
……
งานชุมนุมสืบทอดกระบี่เริ่มขึ้น เหล่าศิษย์หนุ่มสาวเดินขึ้นมาบน
