แต่เขากลับหาทางเจอได้อย่างง่ายดาย ไม่นานก็มาถึงหน้าผาแห่งหนึ่งที่อยู่ตรงเชิงเขาตะวันตก ก่อนจะเจอถ้ำแห่งหนึ่ง
อุณหภูมิที่นี่หนาวเย็นกว่าด้านล่างยอดเขา หากมิใช่ผู้บำเพ็ญพรต เกรงว่าคงต้องสวมเสื้อหลายชั้นถึงจะสามารถทนได้
เจ้าล่าเยวี่ยเดินตามเขาเข้าไปในถ้ำแห่งนั้น ก่อนจะเห็นว่าด้านในไม่มีอะไร น่าจะถูกทิ้งร้างมานานหลายปี
ในส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำมีผนังหินอยู่แถบหนึ่ง นางยื่นมือไปลูบ ก่อนจะพบว่าผิวผนังร้อนระอุเป็นอย่างมาก จึงรู้สึกค่อนข้างตกใจ ที่แท้ผนังนี้คือหยกเพลิง
บนกำแพงหินมีข่ายพลังปิดกั้น จิ๋งจิ่วสะบัดมือลบมันทิ้งไป ก่อนจะพานางเดินต่อเข้าไปด้านใน ทะลุซอกหินแคบๆ หลายแห่ง จากนั้นเดินเข้าไปในอุโมงค์ที่มืดมิดแห่งหนึ่ง
ยิ่งเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์ อุณหภูมิก็ยิ่งลดต่ำ หนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ น้ำค้างแข็งที่อยู่บนผนังหินยิ่งจับตัวหนาขึ้น
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดก็เดินมาถึงสุดทางในอุโมงค์ ตรงนั้นคือผาขาดแห่งหนึ่ง
ด้านหน้าหน้าผาคือหุบเหวลึก หรือพูดอีกอย่างก็คือโพรงขนาดใหญ่ที่ตรงลงไปยังใต้ดิน แสงอาทิตย์สาดลงมา ส่องสว่างพื้นโพรงที่อยู่ด้านล่าง
หมาสีดำตัวใหญ่ยักษ์ราวภูเขาตัวหนึ่งนอนนิ่งๆ
