พรต
นักพรตมิใช่แค่เพียงทำได้ทุกอย่างอีกต่อไป แต่คล้ายว่าเขายังรู้ทุกเรื่องด้วย ความรู้สึกแบบนี้มันช่างน่ากลัวจริงๆ
เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าตอนที่อยู่ในวัดกั่วเฉิง การโจมตีที่ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินโจมตีใส่ฉีหลินดูแล้วเหมือนจะรุนแรง แต่ความจริงกลับมิได้ทำให้มันบาดเจ็บอะไรมากนัก
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินมองดูชายหนุ่มที่หน้าตางดงามที่อยู่บนกองฟางผู้นั้น พลางลอบถอนใจว่า “นักพรตรู้เบาะแสของกระบี่พรหมจรรย์แล้วหรือ?”
เทียนจิ้นเหรินนอนหลับตาอยู่ด้านล่างกองฟาง ยังมีลมหายใจอยู่
อินซานมองดูเขาพลางกล่าวว่า “ยังรู้เรื่องอื่นอีกด้วย”
ในฐานะที่เป็นผู้นำทางที่เดินทางจากเกาะหมอกในทะเลทางใต้มายังแผ่นดินเฉาเทียนเป็นคนแรกสุด เทียนจิ้นเหรินล่วงรู้ความลับต่างๆ มากมาย และสนิทสนมกับสำนักกระบี่ซีไห่เป็นอย่างมาก
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินฉีกยิ้มพลางกล่าว “ขอแสดงความยินดีกับนักพรต”
อินซานกระโดดลงมาจากกองฟาง ปัดเศษฟางที่อยู่บนร่างกาย ทอดตามองออกไป
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินหิ้วเทียนจิ้นเหรินขึ้นมา เดินตามอยู่ด้านหลังเขาเหมือนสุนัขที่กำลังคาบกระดูก
พวกเขามุ่งหน้าไปยังทิศทางที่พระอาทิตย์ลอยขึ้นมา ไม่รู้ว่ากำลังไปที่ใด
……
……
เจ้าเคยได
