เพิ่งจะถูกตัดออกมาจากในนาฤดูร้อน
“แสดงได้ไม่เลว แต่ประโยคนั้นดูจะเกินจริงไปเสียหน่อยนะ เจ้าคิดว่าข้าเป็นหมาจริงๆ อย่างนั้นหรือ? ใครเขาพูดจาไร้สาระแบบนั้นเวลากำลังฆ่าคนกันเล่า?”
อินซานเหลียวหน้าไปพูดกับเขาอย่างจริงจัง คล้ายกับอาจารย์ที่อยู่บนเวทีกำลังสอนศิษย์ที่เพิ่งจะเข้ามาเป็นนักแสดง
ปรมาจารย์สำนักเสวียนยิ้มพลางกล่าว “สิ่งสำคัญก็คือนั่นเป็นคำพูดที่ออกมาจากใจ ถ้าไม่พูดออกมาข้าคงรู้สึกอึดอัด เพียงแต่ยังไม่ทันพูดคำพูดอีกครึ่งหนึ่งออกมาเท่านั้น”
อินซานถามอย่างสงสัย “อีกครึ่งหนึ่งว่ายังไง?”
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินกล่าวด้วยสีหน้าขึงขัง “ถูกต้อง ข้าเป็นหมาแก่ของนักพรต ซื่อสัตว์และภักดี!”
