ำนักเสวียนอินลอบโจมตีในวัดกั่วเฉิง ในเวลานี้กำลังรักษาอาการบาดเจ็บอยู่
แต่สิ่งที่มันรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจก็คือ ตัวมันที่ในตอนนั้นแปลงร่างกลายเป็นคน สภาวะและอิทธิฤทธิ์มีไม่ถึงหนึ่งในร้อยของเวลาปกติ ตามหลักแล้วปรมาจารย์สำนักเสวียนอินน่าจะทำให้ตนเองบาดเจ็บสาหัสได้ แต่เมื่อกลับมาถึงสำนักจงโจว ในกลับพบว่าอาการบาดเจ็บมิได้หนักหนาเหมือนอย่างที่คิดเอาไว้ เพียงแค่รักษาชั่วระยะเวลาหนึ่งก็สามารถฟื้นตัวกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
ไอหมอกพลันปั่นป่วนขึ้นมาอย่างรุนแรง ฉีหลินแผ่จิตสังหารอันน่ากลัวขึ้นไปบนท้องฟ้า เพราะมันรับรู้ได้ว่า…. จิตเซียนที่ไป๋เริ่นทิ้งเอาไว้กำลังจะดับไปแล้ว!
หลังจากนั้น มันก็รับรู้ได้ถึงเรื่องอีกเรื่องหนึ่ง รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก ไม่สนใจอาการบาดเจ็บที่ยังไม่หายดี มุ่งหน้าตรงไปยังส่วนลึกของเส้นปราณแผ่นดิน
ข่ายพลังอวิ๋นเมิ่งแผ่แรงกดดันที่แม้กระทั่งมันก็ยังรู้สึกอึดอัดออกมา มันหรี่ตามองไปข้างหน้า สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เส้นเลือดและเส้นเอ็นที่อยู่ภายใต้ผิวหนังบนใบหน้าขยายตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คล้ายกำลังจะระเบิดออกมา กลายเป็นสีแดงสด
แม่น้ำใต้ดินและลาวาไหลขนานกันไป คล้ายไม่มีวันที่จะได้มาบรรจบกัน
