สิ่งที่นางถามนั้นมิใช่แค่เพียงเรื่องเดียว หากแต่เป็นทั้งหมด
ตั้งแต่เมื่อหลายร้อยปีก่อนจนมาถึงตอนนี้ ตั้งแต่วัดกั่วเฉิงไปจนถึงชิงซาน เรื่องราวทั้งหมดระหว่างนักพรตไท่ผิงและจิ่งหยาง
“คำถามนี้น่าจะมีเพียงข้าที่ตอบได้”
ฮ่องเต้ที่ยืนอยู่หน้าพระพุทธรูปหมุนตัวกลับมา สะบัดแขนเสื้อเพื่อบอกให้สมณะทุกคนถอยออกไป
สมณะของวัดกั่วเฉิงมองสมณะตู้ไห่ คล้ายมิอาจหักใจได้ แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นกัน จึงได้แต่ต้องถอยออกไป
ภายในห้องฌานไป๋ซานเหลือเพียงแค่ฮ่องเต้ เจ้าล่าเยวี่ย หลิ่วสือซุ่ย สมณะตู้ไห่และแมวตัวหนึ่ง
เจ้าล่าเยวี่ยรู้ว่าจิ๋งจิ่วเชื่อใจฮ่องเต้เป็นอย่างมาก จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นออกมา อีกทั้งยังพูดถึงการวิเคราะห์ของตนเองด้วย
นักพรตไท่ผิงน่าจะได้รับการช่วยเหลือจากผู้หลบหนีกระบี่อีกคนหนึ่ง
“สุดท้ายก็ปล่อยให้เขาหนีไปได้”
ฮ่องเต้เดินไปบนบันไดหินที่อยู่นอกห้องฌาน มองดูเจดีย์หินองค์เล็กที่ตั้งขึ้นชั่วคราวในป่าเจดีย์องค์นั้น พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ความจริงเรื่องราวทั้งหมดมีจุดเริ่มต้นมาจากความละโมบของเขา ใต้หล้าสงบสุข ไหนเลยจะง่ายดายเช่นนั้น?”
……
……
เรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อแปดร้อยปีก่
