“เขาจะตายไหม?” ฮ่องเต้เซียวมองดูสีหน้าเขา รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
“หากเขาตายง่ายขนาดนั้น ตอนนั้นข้าคงจะฆ่าเขาไปแล้ว” อินซานกล่าว
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินหลับตา ไม่รู้ว่าสลบไปจริงๆ หรือว่าตื่นขึ้นมาแล้วแต่ไม่กล้าลืมตา
อินซานเองก็ไม่ใส่ใจ กล่าวต่อว่า “เรื่องในครั้งนี้ถือเป็นบทเรียนให้แก่เขา หวังว่าเขาจะเข้าใจได้”
ฮ่องเต้เซียวยิ้มเล็กน้อยกล่าวว่า “น่าจะเป็นเช่นนั้น เพราะเขาไม่อยากตาย ก็เหมือนข้าที่ไม่อยากตายเช่นกัน”
อินซานกล่าว “ในบรรดาศัตรูที่แท้จริงของชิงซาน ตอนนี้ก็มีพวกเจ้าสามคนนี่แหละที่ยังมีชีวิตอยู่ ควรจะรู้จักประมาณตน”
ฮ่องเต้เซียวมองดูใบหน้าด้านข้างของเขา กล่าวอย่างจริงจังว่า “ข้าไม่อยากอยู่ในกระดองเต่าไปชั่วชีวิต”
อินซานกล่าว “ข้าจะแก้ไขปัญหาเหล่านี้ให้เร็วที่สุด”
ฮ่องเต้เซียวกล่าวถามว่า “อย่างนั้นจิ๋งจิ่วล่ะ? เขาจะตายไหม?”
อินซานกล่าว “ข้ามองไม่ออกว่าครั้งนี้เขาจะรอดไปได้อย่างไร”
ฮ่องเต้เซียวรู้สึกโล่งใจ กล่าวว่า “ตายไปซะก็ดี ตายไปซะก็ดี หากพวกท่านสองคนศิษย์พี่ศิษย์น้องยังมีชีวิตอยู่ แล้วคนอื่นจะอยู่กันอย่างไร?”
อินซานมองเขา กล่าวว่า “คนที่อยู่บนเกาะหมอกกับคนที่อยู่ในถังไม้นั้นกลัวพวกข้
