หลิ่วสือซุ่ยรู้สึกไม่เข้าใจ ในใจครุ่นคิดว่าแต่ไหนแต่ไรมาต้าเจ๋อกับชิงซานเป็นมิตรที่ดีต่อกัน เหตุใดถึงไม่ขอให้พวกเขาช่วย? หรือเรื่องภายในของชิงซานไม่สะดวกให้คนภายนอกรู้?
เจ้าล่าเยวี่ยมองไปยังเมืองเล็กๆ ที่ดูปกติ กล่าวว่า “ที่นี่คนคอยช่วยเขาอยู่”
หลิ่วสือซุ่ยคิดถึงข่าวลือเรื่องผู้หลบหนีกระบี่คนนั้น จึงรู้สึกตกใจ ที่แท้เมืองเล็กๆ ที่อยู่ริมต้าเจ๋อที่เล่าลือกันแห่งนั้นก็คือที่นี่อย่างนั้นหรือ?
ผู้หลบหนีกระบี่คนนั้นสามารถอยู่ในกระดองเต่าหลบการค้นหาของข่ายพลังกระบี่ชิงซานมาเป็นเวลาหลายร้อยปี หากเขาช่วยปรมาจารย์หลบหนี เช่นนั้นก็ไม่มีใครที่จะหาเขาพบได้จริงๆ
……
……
สถานที่ที่อินซานเดินเข้าไปคือร้านตีเหล็กแห่งหนึ่ง แต่เมื่อดูจากภายนอกแล้วอาจจะเป็นเหลาสุราแห่งหนึ่ง แล้วก็อาจจะเป็นบ้านธรรมดาหลังหนึ่ง หรืออาจจะเป็นเพียงก้อนหินก้อนหนึ่ง
สรรพสิ่งจะมีรูปร่างเป็นแบบไหน ส่วนใหญ่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าคนที่มองมองเห็นอะไรและประสบการณ์ที่ผ่านมาของคนที่มองเป็นอย่างไร แต่ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง มันก็ขึ้นอยู่กับความปรารถนาของผู้ที่แสดงวัตถุชิ้นนั้นว่าอยากจะให้คนที่มอง มองเห็นเป็นอะไร ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเจ้าล่าเยว
