อบคุณปรมาจารย์ที่ช่วยชี้แนะ”
อินซานโบกมือพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องมากพิธี เพราะอย่างไรวันนี้เจ้าก็ต้องตายอยู่ที่นี่”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ข้าว่ามันก็ไม่แน่”
พอกล่าวจบ นางก็เปิดฉากโจมตีอีกครั้ง
ก็เหมือนอย่างที่อินซานได้กล่าวเอาไว้ สภาวะมิได้ตัดสินทุกสิ่ง
นางเพิ่งจะฝึกกระบี่มาได้แค่สามสิบกว่าปี แต่อินซานเดินอยู่บนวิถีกระบี่มาเป็นพันปีแล้ว จะเทียบกันได้อย่างไร?
ในชั่วเวลาเพียงพริบตา บนร่างกายนางก็มีแผลที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นมาอีกสองแผล
แต่นางยังคงสงบนิ่ง
แต่อินซานกลับรู้สึกแปลก
การโจมตีของเจ้าล่าเยวี่ยครั้งนี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด กระบี่ยิ่งเกรี้ยวกราด แต่เจตน์กระบี่กลับสูญเสียความว่องไว
ด้วยพรสวรรค์ทางวิถีกระบี่ของนาง มันไม่ควรจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
นั่นก็แสดงให้เห็นว่านี่เป็นสิ่งที่นางจงใจทำ
กระบี่ยิ่งเกรี้ยวกราด เสียงกระบี่ก็ยิ่งดัง
นางอยากจะส่งสัญญาณให้ใคร?
อินซานเลิกคิ้ว หากที่นี่ยังอยู่ใกล้ๆ วัดกั่วเฉิง หรือว่าอยู่ใกล้ๆ สำนักบำเพ็ญพรตสำนักไหน บางทีอาจจะมีผู้บำเพ็ญพรตได้ยินเสียงกระบี่ของนาง
แต่ปัญหาคือที่นี่เป็นภูเขารกร้าง เป็นป่าทึบ แล้วยังจะมีใครอื่นอีก?
แต่ไหนแต่ไรเขาไม่เค
