ในตำหนักต่างๆ ของอารามด้านหน้า ในมือถือถังน้ำเตรียมจะช่วยกันดับไฟ ดูวุ่นวายเป็นอย่างมาก
จิ๋งจิ่วหมุนตัวมองไปทางภูเขาที่อยู่ด้านหลังสวนจิ้งหยวนลูกนั้น
ภายในภูเขาเหมือนจะมองเห็นชายหลังคาของตำหนักเฉิงฮว๋า
ไม่มีคน
……
……
ก่อนที่จิ๋งจิ่วจะมองไป บนมุมชายหลังคาตำหนักเฉิงฮว๋าเคยมีบทสนทนาท่อนหนึ่งเกิดขึ้น
ตอนนั้นจัวหรูซุ่ยเพิ่งจะเงยหน้ามองดูปรมาจารย์แห่งสำนักเสวียนอิน
อินซานและแมวขาวใช้ชีวิตอยู่ในชิงซานมาเนิ่นนาน พวกเขาย่อมต้องรับรู้ได้รวดเร็วที่สุด วิเคราะห์ได้ว่ากำลังจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ในดวงตาแมวขาวมีความรู้สึกเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นมา มันครุ่นคิดอย่างเงียบๆ “ครั้งนี้เจ้าแย่แล้วล่ะ”
อินซานหลบหนีออกมาจากคุกกระบี่ ยืมร่างคนอื่นมาบำเพ็ญเพียรใหม่ จนถึงตอนนี้ก็แค่สามสิบปี ต่อให้พรสวรรค์ของเขาจะยอดเยี่ยมเพียงใด ประสบการณ์จะมากมายแค่ไหน แม้นจะไม่เคยเสียเวลาทำอะไรไม่จำเป็น แต่สภาวะในตอนนี้อย่างมากก็แค่ขั้นคเนจรเท่านั้น หากปรมาจารย์สำนักเสวียนอินถูกฆ่าตาย เขาเสียการคุ้มครองจากยอดฝีมือไป แล้วจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร?
ที่น่าแปลกก็คืออินซานกลับดูเยือกเย็นเป็นอย่างมาก คล้ายคาดเดาได้ตั้งนานแล้วว่าหลิ่วฉือจะปล่อยกร
