ะวังขึ้นมาอย่างรุนแรง แต่กลับขี่กระบี่ออกไปอย่างไม่ลังเล
กระบี่มิคำนึงกลายเป็นแสงสีแดงที่สวยงาม ก่อนจะหายไปในป่าแห่งนั้นเช่นเดียวกัน
ในที่สุดแมวขาวก็ได้รับอิสระอีกครั้ง มันเหลียวหน้ามองไปในป่า ก้าวเท้าเดินออกไปทางนั้นสองสามก้าว จากนั้นจึงหยุดฝีเท้าลง
มันเหลียวหน้ามองไปทางด้านหน้าสุดของชายหลังคาพร้อมทั้งเดินไป ทอดตามองไปทางสวนจิ้งหยวน เมื่อมั่นใจแล้วว่าจิ่งจิ่วไม่เป็นอะไรจึงค่อยๆ หยุดฝีเท้าลง
ควรจะเดินไปทางไหนกันแน่?
นี่เป็นคำถามที่ล้ำลึกที่สุดในโลกนี้ เป็นการเลือกที่ยากที่สุด
มันทั้งลังเล ทั้งรู้สึกสับสน เกิดความรู้สึกอับอายและหงุดหงิดขึ้นมาอย่างมาก สุดท้ายฟุบหมอบลงไปบนชายหลังคา ไม่ขยับไปไหน
ช่างหัวพวกเจ้า
ข้าไม่ยุ่งด้วยแล้ว
……
……
ในบรรดากระบี่หลักของยอดเขาทั้งเก้าของชิงซาน กระบี่ไร้อัตตาเร็วที่สุด กระบี่สามฉื่อหนาวเหน็บที่สุด กระบี่สุญตาเบาที่สุด กระบี่กาลนานอ่อนโยนที่สุด
กระบี่มิคำนึงอยู่ในอันดับสุดท้ายของกระบี่ทั้งเก้า แต่ในฐานะที่เป็นกระบี่ข้างกายของนักพรตจิ่งหยางในอดีต พลังและระดับชั้นของมันย่อมมิได้อยู่ในอันดับสุดท้ายแน่นอน หากว่ากันในเรื่องของความเร็วแล้ว มันเร็วที่สุด
เป็น
