คนจำนวนมากบนโลกล้วนแต่มิอาจเทียบกับความเร็วในการออกหมัดของเขาและฉีหลินได้
ในตอนที่ภายในหัวของไป๋เชียนจวินมีความคิดนี้ผุดขึ้นมา หมัดซ้ายของจิ๋งจิ่วก็ปะทะเข้ากับกำปั้นของฉีหลินแล้ว
ไม่มีคลื่นอากาศระเบิดออกมา แล้วก็ไม่มีฝุ่นควันฟุ้งกระจาย กระทั่งเสียงดังกัมปนาทจากการปะทะกันก็ไม่มี
การควบคุมพละกำลังของเขาและฉีหลินล้วนแต่อยู่ในระดับสูงสุดบนโลกนี้ พละกำลังทั้งหมดล้วนแต่โถมเข้าใส่อีกฝ่ายจนหมด มิได้หลุดรอดออกไปแม้แต่นิดเดียว
มีเพียงเสียงแคร่กเบาๆ เสียงหนึ่ง
จากนั้นก็เป็นเสียงพื้นดินปริแตก
พื้นดินปริแตกออกจริงๆ
พื้นหินมีร่องที่ลึกอย่างมากร่องหนึ่งปรากฏขึ้นมา พุ่งตรงเข้าไปในสวนจิ้งหยวน
จิ๋งจิ่วนอนอยู่ตรงปลายของร่องลึก สีหน้ายังคงเรียบเฉย แต่ใบหน้ากลับขาวซีดเป็นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส
กระดูกนิ้วมือ กระดูกข้อมือ กระดูกแขนไปจนถึงกระดูกช่วงหัวไหล่ของเขาล้วนแต่มีรอยแตกจำนวนนับไม่ถ้วน
หากไม่เป็นเพราะร่างกายมีความพิเศษ เกรงว่ากระดูกเหล่านั้นคงจะหักเป็นท่อนๆ จำนวนนับไม่ถ้วนไปนานแล้ว
การต่อสู้ยังไม่จบ เพราะการโจมตีครั้งที่สามของฉีหลินยังคงดำเนินอยู่
กำปั้นของเขาปล่อยก้อนลำแสงที่รวมตัวขึ้
