ลออกมาจากร่องนิ้วมือของเขา แผ่กระจายกลิ่นอายที่ทำให้คนลุ่มหลงเสียยิ่งกว่าสายลมในฤดูใบไม้ผลิ
นั่นคือพลังเซียน
ทั่วทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญพรตต่างรู้ว่ามือซ้ายของจิ๋งจิ่วกำยันต์เซียนเอาไว้อยู่ มิเคยได้คลายออก
ตั้งแต่งานชุมนุมแสวงมรรคาจบลง เขากำมือซ้ายมาเป็นเวลาหกปีเต็ม
ยันต์เซียนสายนั้นคล้ายหลอมรวมเป็นหนึ่งกับมือซ้ายของเขา
เมื่อเห็นภาพที่อยู่ด้านนอกสวนจิ้งหยวน ไป๋เชียนจวินก็คิดถึงภาพที่เกิดขึ้นด้านนอกคันฉ่องฟ้ากระจ่างเมื่อหกปีก่อน
ในตอนนั้นเขาปะทะกำปั้นกับจิ๋งจิ่ว ผลปรากฏว่ากระดูกหักทั้งร่างจนเกือบตาย โชคดีที่นักพรตไป๋ช่วยชีวิตเอาไว้ได้
หรือจิ๋งจิ่วคิดจะใช้วิธีเดิม?
ไป๋เชียนจวินครุ่นคิดเย้ยหยัน หากเจ้าคิดว่ากำปั้นที่กำยันต์เซียนเอาไว้จะสามารถเทียบกับกำปั้นของท่านบรรพจารย์ฉีหลินได้ อย่างนั้นเจ้าก็ตายไปเสียเถอะ
หลายๆ คนต่างบอกว่าความคิดนั้นเป็นสิ่งที่รวดเร็วที่สุดในโลก แต่ในเมื่อการคิดจำเป็นต้องใช้เวลา เช่นนั้นมันก็ย่อมต้องมีความต่างกันในเรื่องของความเร็วอยู่ ความเร็วในการคาดการณ์ของจิ๋งจิ่วรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง แต่นี่มิได้หมายความว่าทุกคนจะทำได้เหมือนอย่างเขา ความจริงแล้ว ความเร็วในการคิดของ
