ัดเจนสิบกว่าสายแผ่กระจายออกมาพร้อมกับเส้นผมและเสื้อผ้าที่พลิ้วไหว ร่างกระบี่ไร้ลักษณ์แต่กำเนิดยังคงแสดงออกมา
ฉีหลินเพียงแค่ดีดเบาๆ ก็บีบให้เขาต้องระเบิดเจตน์กระบี่ทั้งหมดออกมาได้
ถูกต้อง จริงอยู่ที่ฉีหลินใช้พลังในขั้นจิตก่อรูป แต่ร่างกายของเขา…แข็งแกร่งมากเกินไป
เหมือนกับที่เคยบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ เขาคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในจุดสูงสุดของแผ่นดินเฉาเทียน ยกเว้นผู้ที่อยู่ในแคว้นเสวี่ยผู้นั้น
แต่สิ่งที่ทำให้คนที่อยู่ในสวนจิ้งหยวนพากันตกใจนั้นมิใช่ความแข็งแกร่งของฉีหลิน เพราะนั่นเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้กันอยู่แล้ว หากแต่เป็นเรื่องที่…จิ๋งจิ่วยังไม่ล้มลงไป
จิ๋งจิ่วเดินออกมาจากระเบียงทางเดิน เศษไม้ที่อยู่บนเสื้อผ้าร่วงตกลงมา เลือดสดๆ ไหลออกมาจากมุมปาก
เขายกมือซ้ายที่กำยันต์เซียนขึ้นมาเช็ดเลือดที่มุมปาก จากนั้นเผามันจนกลายเป็นควัน ไม่เหลือร่องรอยใดๆ ทิ้งเอาไว้
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในควันสายนั้นมีควันบางส่วนที่ไหลเข้าไปในร่องนิ้วมือซ้ายของเขา
เมื่อเห็นภาพนี้ ซีอี้อวิ๋นตกตะลึงจนพูดไม่ออก ไป๋เชียนจวินตะลึงลาน — จิ๋งจิ่วรับการโจมตีของฉีหลินเอาไว้ได้!
ฉีหลินหรี่ตาเล็กน้อย ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ในเวลานี้
