กินไปแล้ว”
วันที่สอง สมณะตู้ไห่พาสมณะแพทย์สองสามคนกลับมาจากเมืองไป๋เฉิง ฉานจึยังคงอยู่ที่นั่นกับเทพดาบ
ทันทีที่สมณะตู้ไห่มาถึงสวนจิ้งหยวน เขาก็บอกเล่าสถานการณ์ทางที่ราบหิมะให้จิ๋งจิ่วฟัง พลางถามความเห็นของเขา
จิ๋งจิ่วคิดในใจว่าทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาตามตนเองด้วย
สมณะตู้ไห่ยิ้มเล็กน้อย มิได้กล่าวกระไร หมุนตัวเดินจากไป
ในคืนวันนั้น ลู่กั๋วกงมาหา
ภายในสวนจิ้งหยวนทยอยมีแขกเดินทางมาเยี่ยมเยือน ค่อนข้างคึกคักจริงๆ ราวกับว่าทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนต่างรู้ว่าจิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยมาแอบฟังธรรมะอยู่ในวัดกั่วเฉิงอย่างไรอย่างนั้น
ลู่กั๋วกงรู้จักนิสัยของจิ๋งจิ่ว จึงมิได้พูดถึงเรื่องที่ราบหิมะ แล้วก็มิได้พูดเรื่องสถานการณ์ภายในราชสำนัก เขาเพียงแต่เลือกเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลจิ๋งมาสองสามเรื่อง —- จิ๋งซางที่ืทำงานอยู่ในวัดไท่ฉางยังคงว่างงาน จิ๋งหลีเข้าวังไปเป็นเพื่อนเรียนหนังสือขององค์ชายจิ๋งเหยา ฝึกวิชาของสำนักชิงซานด้วยกัน แต่ในด้านงานแต่งงานเหมือนจะเจอปัญหาเล็กน้อย
เมื่อเห็นจิ๋งจิ่วฟังอย่างค่อนข้างตั้งใจ ลู่กั๋วกงจึงรู้สึกโล่งใจ ในใจครุ่นคิดว่าตัวเองถือว่าคาดเดาถูกต้องแล้ว แต่สำหรับหลิ่วสือซุ่ยและเจ้าล่าเยวี่ยแล้ว ค
