อะไร เขาย่อมต้องเป็นฝ่ายพูดแทน แต่ไหนแต่ไรมาเรือนอี้เหมาก็มีนิสัยเช่นนี้อยู่แล้ว
ไป๋เชียนจวินมองดูเขาพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า “ระวังคำพูดหน่อย”
ซีอี้อวิ๋นมองเขาพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เจ้าแน่ใจนะว่าตัวเองตื่นแล้ว? หรือยังคิดว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้อยู่?”
สิ่งที่เขาพูดย่อมต้องหมายถึงเรื่องที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝันของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าขอไป๋เชียนจวินพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูค่อนข้างคร่ำเคร่ง
ตอนที่เขาอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน เรียกได้ว่าเขาใช้ทุกหนทางที่มีจนสุดท้ายกลายเป็นเจ้าแห่งใต้หล้าได้สำเร็จ แต่ใครจะไปคิดบ้างว่าสุดท้ายยันต์เซียนจะตกไปอยู่ในมือจิ๋งจิ่ว
เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องราวที่เล่าต่อๆ กันในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต และเขาก็ย่อมต้องกลายเป็นตัวตลกในเรื่องราวนั้น
บัณฑิตของเรือนอี้เหมามิได้มีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่พวกเขาไม่มีทางลืมความแค้น ตอนที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝัน ฮ่องเต้แคว้นฉินสังหารซีอี้อวิ๋น สังหารศิษย์ในสำนักของเขา ห้ามเผยแพร่คำสอนของเขา ความแค้นที่หนักหนาเช่นนี้ แม้นจะออกมาจากดินแดนแห่งความฝันแล้วก็ยากที่จะลืมได้ กฎของงานชุมนุมแสวงมรรคา
