ังรู้สึกเจ็บปวดจนเสียดแทงเข้าไปถึงกระดูก ยิ่งไปกว่านั้นจากที่สัมผัสดู ชั้นน้ำแข็งนี้มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เกรงว่าต่อให้ใช้กระบี่บินก็ยากที่จะฟันมันเข้าได้
เมื่อรับรู้ได้ถึงการมาของเขา ภายในคันฉ่องฟ้ากระจ่างก็มีแสงสลัวหลายสายปรากฏขึ้นมา หักเหออกมาจากในก้อนน้ำแข็งกลายเป็นเส้นแสงรูปร่างกระหลาด ร่างของชิงเอ๋อร์ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา
เป็นเพราะเส้นแสงที่หักเห ร่างของนางจึงดูเปลี่ยนไปจากเดิม อีกทั้งยังดูเลือนลางเป็นอย่างมาก คล้ายพร้อมจะหายไปได้ทุกเมื่อ
ชิงเอ๋อร์มองดูถงเหยียน บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้ายินดี นางกระโจนมายังริมขอบของก้อนน้ำแข็ง แต่กลับไม่สามารถออกมาได้ เหมือนกับถูกขังเอาไว้ด้านในอย่างไรอย่างนั้น
“เจ้ามาช่วยข้าหรือ?”
ถงเหยียนมองนางพลางกล่าวอย่างเรียบเฉย “ไม่ใช่”
ชิงเอ๋อร์มองดูเขาอย่างงุนงง กล่าวว่า “อย่างนั้นเจ้ามาทำอะไร?”
ถงเหยียนกล่าวว่า “ข้าได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากเจ้า ก็เลยมาที่นี่เพื่อถามเจ้าว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
ตอนที่อยู่ในถ้ำที่ลั่วไหวหนานทิ้งเอาไว้ในตอนนั้นและได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากชิงเอ๋อร์ เขาก็เข้าใจเรื่องราวอะไรหลายๆ อย่าง
อาจารย์ไม่มีทางตอบเขา หากเขาอยากจะรู้ว่า
