แต่น้อย แต่การรับรู้ในวิชาของสำนักฌานและยันต์เซียนกลับยิ่งลึกล้ำมากขึ้น
ในบ่ายวันหนึ่งเขาลืมตาขึ้น มองเห็นนอกกำแพงเต็มไปด้วยสีเขียว ถึงได้พบว่าถึงปลายฤดูใบไม้ผลิแล้ว จากนั้นเหลือบมองดูแมวขาว คล้ายตั้งใจแล้วก็คล้ายไม่ตั้งใจ
แมวขาวลืมไปแล้วว่ามันอยู่มานานเท่าไร เพราะอย่างไรเสียก็ไม่มีใครที่จะอยู่มานานกว่ามัน ยกเว้นพวกหยวนกุยและฉีหลิน เรื่องอาการติดสัดมันก็มิได้สนใจมานานแล้ว แต่ความง่วงในฤดูใบไม้ผลิกลับยังมาตรงเวลา แสดงให้เห็นว่าความหื่นกระหายและความปรารถนานั้นมิใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต หากแต่เป็นการนอนต่างหาก
หลายวันมานี้ไม่มีฝนตก อาสนะที่อยู่ตรงหน้าเจดีย์ถูกตากแดดจนแห้ง อีกทั้งหลิ่วสือซุ่ยยังปูหญ้าที่ตั้งใจเลือกมาให้มัน นอนแล้วรู้สึกสบายเป็นอย่างมาก ทำให้บางครั้งมันถึงกับลืมตักของสาวน้อยไป
มันลืมตาตื่นขึ้นมา มองดูท้องฟ้าอย่างสับสนงุนงง จู่ๆ พลันนึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อตอนต้นฤดูใบไม้ผลิปีที่แล้ว บนอาสนะใบนี้เหมือนจะมีกระดาษอยู่สองสามแผ่น
แสงแดดในฤดูใบไม้ผลิเหมือนกัน สายลมในฤดูใบไม้ผลิเหมือนกัน ทิวทัศน์ในฤดูใบไม้ผลิเหมือนกัน อาสนะเหมือนกัน แต่กลับขาดกระดาษสองสามแผ่นนั้นไป
มันลุกขึ้นยืน เดินออกไป
