ในรุ่งเช้าวันที่ห้า เสียงระฆังรวมตัวดังมาแต่ไกล จิ๋งจิ่วลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ พาเจ้าล่าเยวี่ยออกไปจากสวนจิ้งหยวน ตรงไปในวัด
วันนี้ตำหนักแสดงธรรมมีการเทศนาธรรมะโดยไต้ซือเฉิงเจีย
วัดกั่วเฉิงใหญ่มาก ตำหนักอารามเจดีย์มีอยู่ทั่วทุกที่ จิ๋งจิ่วเดินอยู่ในนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ ดูค่อนข้างคุ้นเคย
ตำหนักแสดงธรรมเป็นตำหนักใหญ่หลังหนึ่ง ในเวลานี้มีสมณะหลายสิบรูปมารวมตัวกัน สวมใส่จีวรที่แสดงถึงสถานะที่แตกต่างกัน นั่งอยู่บนอาสนะ ไม่มีเสียงใดๆ เมื่อเห็นจิ๋วจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยที่เดินเข้ามาในตำหนัก เหล่าสมณะต่างตกใจ เพราะที่นี่เป็นวัดส่วนใน เหตุใดโยมสองท่านนี้ถึงมาที่นี่ได้?
มีสมณะที่จำจิ๋งจิ่วกับเจ้าล่าเยวี่ยได้ จึงกล่าวเสียงเบาๆ สองสามประโยค จากนั้นสายตามองไปทางไต้ซือเฉิงเจีย ดูว่าเขาจะตัดสินใจอย่างไร
ไต้ซือเฉิงเจียเองก็ค่อนข้างแปลกใจ ในใจครุ่นคิดว่าหรือโยมสองท่านนี้จะมาฟังธรรมจริงๆ?
สำนักชิงซานและสำนักจงโจวต่างก็เป็นผู้นำแห่งสำนักฝ่ายธรรมะ วัดกั่วเฉิงย่อมต้องให้ความเคารพแก่สำนักชิงซาน แต่ที่ผ่านมาตำหนักแสดงธรรมไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามา….
ไต้ซือเฉิงเจียคิดถึงความสัมพันธ์ของฉานจึและยอดเขาเสินม่อ จึงยิ้มๆ พลาง
