เลงเพลง
ผลงานในงานชุมนุมสืบทอดกระบี่และทดสอบกระบี่ของยอดเขาชิงหรงในหลายปีนี้ไม่ค่อยดี นี่ย่อมต้องเป็นเพราะหนานว่างคอยให้ท้าย
จิ๋งจิ่วส่ายศีรษะ มองดูก้านธงสีขาวที่ตั้งอยู่ในพื้นหิมะ นิ้วมือขวาดีดออกไป
เสียงผัวะเบาๆ ดังขึ้น
แมวขาวกระเด้งตัวขึ้นมาจากพื้นหิมะหนาๆ ส่งเสียงร้องอย่างโกรธเกรี้ยว ขนสีขาวทั่วทั้งร่างพองตัวออกคล้ายลูกธนู ในขณะที่กำลังเตรียมจะขย้ำคนที่เข้ามา กลับพบว่าเป็นเขา จึงได้แต่ต้องเก็บความโกรธเกรี้ยวเอาไว้อย่างขมขื่น
จู่ๆ มันพลันรู้สึกว่าเหมือนเคยเห็นภาพเหตุการณ์แบบนี้ที่ไหน จึงเอียงศีรษะเล็กน้อย ดูค่อนข้างงุนงง
ไม้วิญญาณอัศนีทั้งห้าอันถูกเอากลับมาจากคุกกระบี่แล้ว ในเวลานี้อยู่ที่ยอดเขาเสินม่อ แต่จิ๋งจิ่วกลับไม่ได้ให้อาต้ากลับไปยังยอดเขาปี้หู
เห็นได้ชัดว่าเจ้าสำนักไม่เห็นด้วยที่เขาจะเอาผู้พิทักษ์ของชิงซานมาเป็นแมวเฝ้าบ้านของตนเองแบบนี้ แต่เขากลัวตายขนาดนี้ จึงขี้เกียจจะไปสนใจ
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “อาต้า ประเดี๋ยวเตรียมตัวตามข้าไปที่หนึ่ง”
จำเป็นต้องบอกกล่าวเป็นการเฉพาะ อีกทั้งยังต้องเตรียมตัว ดูแล้วสถานที่นั้นคงจะไกลเป็นอย่างมาก ต้องเดินทางเป็นเวลานาน
เมวขาวรู้สึกโมโห ในใจครุ่นคิด
