ว่าหรือจะเอาอีกแล้ว? หากตามเจ้าไปท่องเที่ยวบนโลกเพื่อรังแกคนอื่นก็ว่าไปอย่าง แต่สิ่งที่ตนเองได้ไปเจอทุกครั้งถ้าไม่ใช่ชางหลงก็เป็นเทพกระบี่ซีไห่ ใครมันจะไปรับมือไหว? อีกอย่างไม้วิญญาณอัศนีก็กลับมาแล้ว หรือยังจะต้องเอาไปให้หมาอีก?
ครั้งที่แล้วจิ๋งจิ่วใช้คำว่าสู้มาเกลี้ยวกล่อมมัน
การต่อสู้ของมังกรและพยัคฆ์
ครั้งนี้คำที่เขาใช้ก็คือสถานที่หนึ่ง
“ข้าจะไปวัดกั่วเฉิง ไม้วิญญาณอัศนีอยู่บนทางที่ถูกต้องแล้ว ส่งกลับปี้หู หลิ่วฉือจะดูมันเอง”
แมวขาวนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนจะส่งเสียงเมี้ยวออกมาเพื่อบอกว่าเห็นด้วย
สำหรับตัวมันในตอนนี้แล้ว การบรรลุเป็นเซียนเรียกได้ว่าหมดหวัง จึงได้แต่ต้องหาวิธียืดอายุขัยให้ยืนยาว
วิชาในด้านนี้ย่อมต้องเป็นสำนักฌานที่เก่งกาจที่สุด มันอยากจะไปฟังธรรมะที่วัดกั่วเฉิงมานานแล้ว เพียงแต่ไม่มีโอกาสที่เหมาะสมเสียที
กู้ชิงและหยวนฉวี่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหน จึงเดินออกมาจากในถ้ำ คารวะจิ๋งจิ่วและแมวขาว
จิ๋งจิ่วกล่าวกับกู้ชิงว่า “อุ้มแมว ตามข้ามา”
ในอดีตจากเมืองเจาเกอไปยังทะเลตะวันตก พวกเขาก็เดินทางกันแบบนี้
กู้ชิงไม่ทันได้ถาม เดินมาตรงหน้าแมวขาว คารวะอีกครั้ง จากนั้นยื่นมือออกมา
