ฝึกวิชาอยู่กับจักรพรรดิแห่งหมิงเป็นเวลาสามปี หลังออกมาก็อยู่เป็นเพื่อนกั้วตง เมื่อคำนวณดูดีๆ แล้ว ในช่วงเวลาสิบห้าปีที่ผ่านมา ระยะเวลาที่เขาอยู่ในชิงซานนั้นมีไม่ถึงสามปี
ทว่าศิษย์ชิงซานไม่เพียงแต่จะไม่ลืมชื่อของเขา แต่ก็ยังเล่าขานต่อๆ กันยิ่งกว่าเดิมด้วย
เจ้าล่าเยวี่ยพ่ายแพ้ให้แก่จัวหรูซุ่ยในงานชุมนุมทดสอบกระบี่ของชิงซาน แต่เพียงพริบตาอาจารย์อาเล็กก็เอาชนะกลับมาได้ในเขาอวิ๋นเมิ่ง อีกทั้งยังคว้าอันดับหนึ่งในงานชุมนุมแสวงมรรคาของสำนักจงโจวมาได้ด้วย!
บนเขาซั่งเต๋อมีหิมะตกโปรยปราย ศิษย์น้องอวี้ซานและศิษย์พี่ที่กำลังปฏิบัติหน้าที่สองสามคนนั่งอยู่ในตำหนัก ด้านหนึ่งก็แทะเมล็ดสนไป ด้านหนึ่งก็พูดคุยเรื่อยเปื่อย
จู่ๆ พวกเขาพลันได้ยินเสียงจากด้านนอก จึงเดินออกไปดูด้านนอกตำหนัก ก่อนจะเห็นเมฆกระบี่ก้อนนั้นลอยไปบนยอดเขาเสินม่อ บนใบหน้าของศิษย์น้องอวี้ซานเผยให้เห็นสีหน้ายินดี นางเอาเมล็ดสนที่อยู่ในมือยัดเข้าไปในหน้าอกของศิษย์พี่ผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกาย จากนั้นกล่าวว่า “ข้ามีธุระ ไปก่อนละ”
เมื่อเห็นร่างของนางหายไปบนทางขึ้นเขาอย่างรวดเร็ว ศิษย์พี่ผู้นั้นก็ถอนใจพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้องชอบเป็น
