หนานว่างกล่าว “ข้าไม่มีความเห็น”
“ใครอนุญาตให้เขาตัดสินใจด้วยตัวเอง?”
ฟางจิ่งเทียนกล่าวอย่างโมโหว่า “ยันต์เซียนวัฒนะเป็นของวิเศษให้นักพรตไป๋เก็บเอาไว้ มีความสำคัญต่อสำนักอย่างมาก อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้เป็นเจ้าหรือข้าก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเช่นกัน!”
หนานว่างมองดูเขาพลางกล่าวหยอกล้อว่า “หรือท่านจะเอาอย่างเจี๋ยนหรูอวิ๋น ไล่จิ๋งจิ่วออกจากสำนัก?”
ในงานชุมนุมทดสอบกระบี่เมื่อหลายปีก่อน จิ๋งจิ่วได้กลายเป็นศิษย์อัจฉริยะที่ยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานคอยแอบฟูมฟักอย่างเงียบๆ และเขาเองก็มิได้ทำให้ผิดหวัง คว้าที่หนึ่งในงานประลองวิถีพรตของงานชุมนุมเหมยฮุ่ย แล้วตอนนี้ยังได้ที่หนึ่งในงานชุมนุมแสวงมรรคาอีก ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นศิษย์หลานของนักพรตจิ่งหยาง เป็นผู้อาวุโสของยอดเขาเสินม่อ นอกจากเจ้าสำนักและกฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิงแล้ว ยังจะมีใครทำอะไรเขาได้อีก?
สีหน้าของฟางจิ่งเทียนยิ่งดูแย่ เขากล่าวว่า “ศิษย์น้อง ข้าจำได้ว่าเจ้าไม่ชอบยอดเขาเสินม่อมาโดยตลอด”
หนานว่างกล่าว “ตอนนี้ข้าก็ไม่ชอบเช่นกัน แต่ข้าเพียงแค่บอกความจริงให้ท่านฟัง”
ฟางจิ่งเทียนนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ให้ข้าเข้าไปคุยกับเขา”
หนานว่างกล่าว “ตอนนี้ไ