ฮ่องเต้แคว้นฉินได้สติขึ้นมา เขามองดูจิ๋งจิ่วที่ยืนอยู่ตรงหน้ากระถางสัมฤทธิ์ ใบหน้าคล้ายวิญญาณหลุดออกจากร่าง กล่าวพึมพำว่า “เป็นไปไม่ได้ กฎจะถูกทำลายได้อย่างไร?”
จิ๋งจิ่วหมุนตัวกลับมามองเขา รู้สึกว่าคำถามนี้ช่างโง่เขลานัก
ความหมายหรือพูดอีกอย่างก็คือเป้าหมายของการบำเพ็ญพรตก็คือการทำลายกฎเกณฑ์ หลุดพ้นออกจากพันธนาการ โบยบินขึ้นไปสู่ธรรมะวิถี
หากหวังจะให้สวรรค์เห็นใจหรือว่าอนุญาต นั่นคงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เจ้าจำเป็นต้องไม่หวาดกลัวทัณฑ์สวรรค์ ถึงจะสามารถสะบั้นแผ่นฟ้าแล้วออกไปได้
ไม่ว่าจะเป็นโลกแห่งความจริงหรือว่าดินแดนแห่งความฝันก็ล้วนแต่เป็นเช่นนี้
นับตั้งแต่วันแรกที่เขามาเกิดอยู่ในวังแคว้นฉู่และได้ยินคำพูดในหัวสมองประโยคนั้น เขาก็ไม่เคยคิดที่จะไถ่ถามกระถางสัมฤทธิ์อะไรนั่น
สิ่งที่เขาคิดก็คือ — ชิงกระถางสัมฤทธิ์!
การกลายเป็นเจ้าแห่งใต้หล้า และได้รับการยอมรับจากเทวทูตนั้นมิได้มีความหมายอะไรเลย เพราะนั่นยังคงเป็นการฝากความหวังไว้กับสวรรค์ หรือก็คือคนอื่น
ขอเพียงทลายกฎเกณฑ์ ทำลายขีดจำกัดของโลกนี้ กระถางสัมฤทธิ์ก็จะตกเป็นของเขา
หลายๆ คนรวมไปถึงฮ่องเต้แคว้นฉินต่างมองว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับเขาแล้ว นี่กลับเป็นเรื่องที่ผู้แสวงมรรคาทุกคนควรจะทำ
โลกภายในคันฉ่องฟ้ากระจ่างตายตัวไม่เปลี่ยนแปลง ผู้แสวงมรรคามาจากโลกด้านนอก ขอเพียงรักษาใจแห่งเต๋าให้ใสกระจ่าง ในดวงตาก็จะไม่มีอุ
