ปสรรคใดๆ ขวางกั้นอยู่ตรงหน้า
ใช้ความจริงเข้าสู่ความลวงตา กฎเกณฑ์ของที่นี่จะพันธนาการพวกเขาเอาไว้ได้อย่างไร?
เรื่องนี้พูดแล้วฟังดูง่าย แต่ความจริงแล้วกลับยากลำบากเป็นอย่างมาก นอกจากคนที่มีใจแห่งกระบี่ใสกระจ่างและมองข้ามอุปสรรคต่างๆ อย่างจิ๋งจิ่วแล้ว ยังจะมีใครที่สามารถทำเช่นนี้ได้อีก？
“ต่อให้ทำลายกฎเกณฑ์ แล้วจะเอายันต์เซียนมาได้อย่างไร?”
ฮ่องเต้แคว้นฉินตะโกนอย่างไม่ยอมรับจากทางด้านหลังเขา “หากเจ้าได้รับการยอมรับจากท่านเทวทูต ท่านก็จะเอายันต์เซียนมอบให้แก่เจ้า แล้วตอนนี้ใครยังจะเอายันต์เซียนให้เจ้าได้อีก!”
ลวดลายที่อยู่บนผิวกระถางสัมฤทธิ์แผ่กระจายพลังเซียนบางๆ ออกมา ดูแล้วยันต์เซียนวัฒนะน่าจะอยู่ด้านใน เพียงแต่ถ้าหากเป็นเหมือนอย่างที่ฮ่องเต้แคว้นฉินว่ามา แล้วจิ๋งจิ่วจะเอายันต์เซียนออกมาได้อย่างไร?
“กฎก็คือเครื่องประดับของโลก หลังจากหายไปแล้ว ความจริงทุกอย่างก็จะปรากฏออกมา”
จิ๋งจิ่วมิได้สนใจฮ่องเต้แคว้นฉิน เขามองดูกระถางสัมฤทธิ์พลางกล่าวว่า “ที่แท้เจ้าก็คือยันต์เซียน”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็ยื่นมือเตรียมจะหยิบกระถาง
มือของเขาห่างจากกระถางสัมฤทธิ์อีกเพียงเล็กน้อย แต่จู่ๆ พลันหยุดลง
เขาค่อยๆ หดมือขวากลับมา มองดูกระถางสัมฤทธิ์อย่างเงียบๆ นิ่งเงียบอยู่ครู่ใหญ่ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร หรือว่ากำลังรออะไร
ฮ่องเต้แคว้นฉินมองดูแผ่นหลังของเขา ในใจเกิดความรู้สึกสงสัยและไม่สบายใจขึ้นมาเป็นอย่าง
