่ำถึงจะดับลง
สีแดงที่อยู่บนท้องฟ้าไม่รู้ว่าเป็นแสงอาทิตย์ยามอัสดงหรือแสงจากเปลวเพลิง
ห่างจากเมืองเสียนหยางไปทางตะวันออกเฉียงใต้เก้าร้อยลี้
ตอนนี้คือฤดูใบไม้ผลิ ทั่วทั้งภูเขาเต็มไปด้วยใบไม้สีแดง ตอนที่กระทบกับแสงอาทิตย์ยามเย็นที่ส่องลงมาและถูกลมพัดพริ้วไหวไปมา มันดูคล้ายกับเปลวไฟจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเริงระบำ
ภาพนี้งดงามนัก คล้ายกับเมฆที่กำลังลุกไหม้อยู่บนท้องฟ้า
จิ๋งจิ่วยืนอยู่ริมผา ผมเผ้ายุ่งเหยิง หนวดยาวถึงอก เสื้อผ้าขาดวิ่น ดูคล้ายคนป่า
เขามองดูเมืองเสียนหยางที่อยู่ไกลออกไป มิได้พูดอะไร
ในหมู่เขายามเย็นคล้ายว่ามีวัดอยู่แห่งหนึ่ง
……………………………………………………………………
