ะหนังสือคำร้องของชาวบ้านจำนวนนับไม่ถ้วนถูกส่งเข้าไปในวังราวหิมะที่ตกโปรยปราย เพื่อขอให้ราชสำนักรีบส่งกองทัพไปหาตัวเหอกงกง
เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไป ฎีกาและหนังสือคำร้องเหล่านั้นก็มีจำนวนน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหมดไป
กระทั่งช่วงกลางฤดูร้อน ทุกคนต่างพบว่าเหอกงกงอาจจะไม่กลับมาแล้วจริงๆ สถานการณ์จึงได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง
ฎีกาและหนังสือคำร้องจำนวนนับไม่ถ้วนได้ถูกส่งเข้าไปในพระราชวังอีกครั้ง เพียงแต่เนื้อหาในครั้งนี้แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ตั้งแต่ขุนนางไปจนถึงประชาชน ทุกคนต่างกำลังกล่าวโทษว่าเหอกงกงวางอำนาจบาตรใหญ่ ฆ่าคนไม่เลือก โหดเหี้ยมเลือดเย็น ที่เขาจากไปเป็นเพราะว่าเขาร่วมมือกับแคว้นฉิน รู้ว่าตนเองทรยศอาณาจักร มีโทษหนักยากให้อภัย จึงได้หลบหนีไปด้วยกลัวความผิด
เหล่าขุนนางที่อยู่ในราชสำนักล้วนเคยส่งเงินให้แก่เหอกงกง ประจบประแจงเอาใจ เช่นนั้นใครกันแน่ที่เป็นคนช่วยเหลือเหอกงกง? เพื่อที่จะระบุตัวคนที่ช่วยเหลือเหอกงกงที่แท้จริงให้ได้ เหล่าขุนนางในราชสำนักจึงเริ่มโจมตีกันอย่างรุนแรง ราชสำนักตกอยู่ในสภาพที่วุ่นวายเป็นอย่างมาก จนกระทั่งในช่วงต้นฤดูหนาวสถานการณ์จึงจะสงบลง
ในการควบคุมสถานการณ์ภายในราชสำนัก ไทเฮาได้แสดงสติปัญญาและฝีมือในการปกครองที่ยอดเยี่ยมอย่างมากออกมา
จากนั้นก็เป็นการระบุความผิด
ราชสำนักได้ระบุความผิดเอาไว้ให้เหอจานถึงเจ็ดสิบสี่ข้อ นอกจากความผิดที่เห็นได้บ่อยๆ ที่สุดเหล่านั้น
