งเต้ที่ยินดีเป็นลูกเขาขึ้นมาใหม่”
ฮ่องเต้น้อยพลอยหัวเราะหึหึขึ้นมา ดูคล้ายคนบ้า ก่อนกล่าวว่า “หรือเป็นเพราะท่านมีลูกไม่ได้ ท่านถึงได้สนใจเรื่องนี้ขนาดนี้?”
เหอจานตบไหล่เขา ก่อนกล่าวว่า “พักผ่อนเถอะ”
……
……
ฮ่องเต้น้อยตายแล้ว จากไปอย่างเงียบๆ ในความฝัน มิได้รับความทุกข์ทรมานใดๆ
ราชสำนักเองก็ไม่ได้มีความวุ่นวายใดๆ กระทั่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่ชาวบ้านก็แทบจะไม่มี เรือนเหอเจียนท่าทีไม่ค่อยปลอดภัย จากนั้นไม่นานก็ถูกกำจัด
จนกระทั่งในเวลานี้ ขุนนางที่อยู่ในราชสำนักและคนบางคนที่อยู่ในวังถึงจะเข้าใจอย่างแท้จริงว่าอำนาจในการควบคุมแคว้นนี้ของเหอกงกงนั่นแข็งแกร่งเพียงใด
หลายคนคิดถึงข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับเหอกงกงขึ้นมา
เหอกงกงไม่ดื่มสุรา ไม่แสวงหาอาหารเลิศรส ไม่สนใจความฟุ้งเฟ้อ ไม่เล่นหมากล้อม ไม่ชื่นชมภูเขา ไม่ดื่มด่ำกับทะเลสาบ ไม่มีงานอดิเรกใดๆ เลย
ทุกวันเขาจะตื่นแต่เช้า เข้านอนในเวลาดึก ว่ากันว่าเขานอนอย่างมากเพียงสองชั่วยามเท่านั้น อย่างนั้นเวลาส่วนใหญ่เขาใช้ทำอะไร?
มีเพียงคนสนิทที่อยู่ในหน่วยสืบสวนและจับกุมเท่านั้นถึงจะทราบว่าเหอกงกงนั้นขยันฝึกวิชาเพียงใด ตั้งใจบริหารงานราชการเพียงใด ทุกวันอ่านหนังสือไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย
เป้าหมายในการอ่านหนังสือก็เพื่อจะรีบยกระดับสภาวะของตน และเพิ่มความสามารถในการบริหารอาณาจักร
ส่วนเรื่องการวางแผนเหล่านั้นหรือพูดอีกอย่างก็คือการมองการณ์ไกลเหล่านั้นล
