ลกประหลาดอยู่มากมาย
สิ่งที่ทำให้เหล่าเจ้าหน้าที่รู้สึกไม่เข้าใจมากที่สุดก็คือผู้บำเพ็ญพรตคนหนึ่งที่ชื่อว่าเจียงรุ่ย
ในหน่วยสืบสวนและจับกุมมีหน่วยงานที่คอยรับผิดชอบและควบคุมคนผู้นี้โดยเฉพาะอยู่หน่วยงานหนึ่ง หน่วยงานนี้ดำเนินการมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ว่ากันว่าตั้งแต่ตอนที่ก่อตั้งหน่วยสืบสวนและจับกุมก็มีหน่วยงานนี้อยู่แล้ว แต่ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ของหน่วยสืบสวนและจับกุมจะมองอย่างไร คนผู้นั้นก็ดูธรรมดาอย่างมาก ไม่มีอะไรให้ต้องหวาดระแวงเลย เสียเงินทองและเวลาไปกับเขามากมายขนาดนี้ สู้ฆ่าทิ้งไปเลยเสียดีกว่า
ตอนนี้ผู้บำเพ็ญพรตที่ชื่อเจียงรุ่ยผู้นั้นเป็นผู้อาวุโสอยู่ในสำนักหนึ่งของจังหวัดลู่ซาน อยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่ไกล ด้วยความสามารถของหน่วยสืบสวนและจับกุมและการจับตาดูมาเป็นเวลาหลายสิบปี จึงทำให้สามารถควบคุมตัวคนผู้นี้มาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเดินทางตลอดทั้งวันทั้งคืนพากลับมายังเมืองหลวง
ในตอนที่เจียงรุ่ยถูกคุมตัวขึ้นไปยังเหลาสุราและคุกเข่าอยู่บนพื้น เหอจานยังคงดื่มสุราอยู่ เพียงแต่เหยือกสุราที่อยู่ใต้โต๊ะได้เปลี่ยนเป็นสามสิบกว่าใบ กองสุมกันเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ
“มาแล้วหรือ?” เหอจานมองเจียงรุ่ยพลางกล่าว
น้ำเสียงของเขาเฉยชาเป็นอย่างมาก คล้ายกับเจอเพื่อนที่ได้พบหน้ากันบ่อยๆ
หลายปีมานี้ชีวิตของเจียงรุ่ยถือว่าค่อนข้างราบรื่น อาศัยพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรและความสามารถในการหาประโยชน์ทำให้เข้าไปเป็นผู้อา
