ดจะวางเพลิงเผาพระราชวังจนได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาท เขาไหนเลยจะได้ใช้ชีวิตที่ดีมาเป็นเวลานานขนาดนี้
“ดูแล้วเหมือนฮ่องเต้ของพวกเจ้าจะชื่นชอบพวกเจ้ามาก ก่อนตายยังคิดหาทางรอดให้พวกเจ้าด้วยการส่งพวกเจ้ามาหาข้าที่นี่”
เหอจานมองพวกเขาพลางกล่าว “เดิมข้าอยากจะฆ่าพวกเจ้าเพื่อให้เขาผิดหวังเสียหน่อย แต่เพราะพวกเจ้านั้นคือของขวัญ และข้าก็ไม่เคยมีนิสัยปฏิเสธการรับของขวัญมาก่อน”
ทั่วทั้งแคว้นจ้าวและแคว้นฉีมีคนที่อยากจะมอบของขวัญให้แก่เหอกงกงมากมายจนยากจะนับได้ แต่คนที่กล้าฝืนบังคับให้เขารับของขวัญกลับมีจิ๋งจิ่วเพียงคนเดียว
เมื่อรับของขวัญมาแล้วมิได้หมายความว่าจะต้องใช้ สำหรับเหอจานแล้วการจะกำจัดของขวัญก็มิใช่เรื่องยากลำบากเช่นกัน
เขาคิดจะให้ลูกน้องนำหญิงคณิกาและขันทีผู้นี้ไปส่งให้แก่แคว้นฉี แล้วค่อยให้พ่อค้าแคว้นฉีส่งพวกเขาออกไปยังทะเล ให้ไปใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนเกาะเล็กๆ อย่างมีความสุข
สิ่งที่เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจก็คือในเมื่อสุดท้ายแล้วจิ๋งจิ่วให้ตัวเองมาจัดการเรื่องเหล่านี้ เช่นนั้นเหตุใดที่ผ่านมาถึงไม่เคยติดต่อตนเอง อีกทั้งเหตุใดจึงไม่ยอมแพ้ต่อแคว้นจ้าว แต่ดันไปยอมแพ้ต่อแคว้นฉิน? เจ้ากับข้าไม่สนิทกัน แต่ยอดเขาเสินม่อกับวัดกั่วเฉิงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ไม่ว่าดูยังไงก็ดีกว่าความสัมพันธ์กับสำนักจงโจวหรือเปล่า?
เหอจานกลับมายังเมืองหลวงของแคว้นจ้าวด้วยคำถามเช่นนี้
บนถนนที่ทอดยาว ขบวนรถได้ร
