เป็นสัตว์ประหลาดแห่งชิงซาน กระทั่งในดินแดนแห่งความฝันก็ยังร้ายกาจขนาดนี้ ไม่ต้องรอถึงอายุสี่สิบก็สามารถฝึกจนบรรลุสภาวะขั้นคเนจรได้!
สภาวะขั้นคเนจรหรือจิตก็รูปขั้นต้นนั้นคือสภาวะสูงสุดในดินแดนแห่งความฝัน
“ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งกว่านี้แล้วจะมีประโยชน์อะไร?”
เขากล่าวกับจัวหรูซุ่ยว่า “วันนี้เจ้าก็ยังต้องตายอยู่ดี”
จัวหรูซุ่ยเงยหน้าขึ้นมาอย่างช้าๆ จ้องมองดวงตาเขาพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องพูดมาก ถ้ามีปัญญาก็มาสู้กันตัวต่อตัว”
ไป๋เชียนจวินกล่าวอย่างเย้ยหยันเล็กน้อย “นี่เป็นการชิงแผ่นดิน มิใช่การต่อสู้เพื่อวัดความกล้าหาญ การที่พยายามใช้แรงตัวคนเดียวต่อกอนกับแคว้นทั้งแคว้น นั่นต่างหากคือสิ่งที่คนโง่ทำ”
จัวหรูซุ่ยกล่าวว่า “เจ้าเป็นตัวแทนสำนักจงโจวในการลงประลอง แต่กลับถูกศิษย์ชิงซานไล่ต้อนจนต้องหดหัวอยู่ในกระดอง หรือไม่กลัวขายหน้า?”
ไป๋เชียนจวินแค่นหัวเราะพลางกล่าวว่า “เจ้าโง่ หรือคิดว่าข้าจะโง่ไปด้วย?”
ทันทีที่พูดจบ ลูกธนูก็พุ่งออกมาราวพายุฝน
ยอดฝีมือของกองทัพแคว้นฉินจำนวนหลายร้อยคนพุ่งเข้าไปอย่างไม่หวาดกลัวต่อความตาย ปกคลุมจัวหรูซุ่ยเอาไว้ราวสายน้ำหลาก
สายน้ำดูเหมือนน่าหวาดกลัว แต่หากคิดอยากจะกลืนกินโขดหินภายในพริบตาก็ยังเป็นเรื่องที่ยากจะทำได้
จัวหรูซุ่ยเป็นเหมือนโขดหินก้อนหนึ่ง สายน้ำเมื่อกระทบถูกร่างกายของเขาก็กลายเป็นฟองอากาศสีเลือด บางครั้งเขาจะหายตัวไป แต่สุดท้ายก็จะปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง
การ