นใหญ่ของแคว้นฉู่ แต่ในเมื่อเป็นการยอมแพ้ เช่นนั้นเงื่อนไขก็เป็นเพียงแค่รายละเอียดปลีกย่อยเท่านั้น
ชื่อแคว้นย่อมต้องเปลี่ยน กองทัพย่อมต้องทำการยุบแล้วจัดตั้งขึ้นมาใหม่ เมืองหลวงของแคว้นฉู่เปลี่ยนเป็นนครหลวงทางใต้ มีกองทัพของชางโจวคอยรักษาการณ์
จิ้งอ๋องถูกแต่งตั้งให้เป็นอ๋องแห่งนครทางใต้ อาจจะเข้าไปอยู่อาศัยในวัง
ประโยชน์ที่ทางแคว้นฉู่ได้รับอย่างแท้จริงนั้นอยู่ที่เรื่องภาษีและทางด้านขอบเขตอำนาจทางกฎหมาย หรือพูดอีกอย่างก็คือประโยชน์ทั้งหมดตกไปอยู่กับประชาชน
ด้วยชื่อเสียงอันโหดร้ายของฮ่องเต้ไป๋ การที่สุดท้ายสามารถเจรจาออกมาได้ผลเช่นนี้นับว่าดีมากแล้ว แต่ในตอนที่ผลการเจรจาเริ่มแพร่กระจายไปในเมืองหลวงของแคว้นฉู่และกระจายออกไปยังสถานที่ที่ไกลออกไป มันก็ยังก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมอย่างมาก เพราะสุดท้ายนี่ก็ยังถือเป็นการสูญสิ้นอาณาจักร เป็นความอับอายและความเจ็บปวดที่หลายคนยากจะยอมรับได้
จิ๋งจิ่วที่ถูกแต่งตั้งให้กลายเป็นหลินซานอ๋องได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความอัปยศ ถูกคนทั่วทั้งแผ่นดินหัวเราะเยาะ
ทุกที่ในเมืองหลวงของแคว้นฉู่เต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้และเสียงด่าทอ นักกวีทุกคนในเมืองต่างเริ่มแสดงความสามารถของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ ร่ายบทกลอนบรรยายความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียอาณาจักร และความโกรธแค้นที่มีต่อฮ่องเต้ที่ไร้ความสามารถ แต่กระทั่งพวกเขาเองก็คงรับรู้ไม่ได้ว่าเบื้องหลังบนกวีเหล่านั้นแฝงความรู้สึกเห
