มือนได้ยกภูเขาออกจากอกเอาไว้อยู่
……
……
หอหลิวอวิ๋นคือหอนางโลมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวงของแคว้นฉู่ แม่นางเย่อวิ้นเองก็เป็นหญิงคณิกาที่มีชื่อเสียงที่สุดภายในหอเย่อวิ้น
คนที่สามารถทำให้นางอยู่ค้างคืนเป็นเพื่อนได้จะต้องเป็นคุณชายที่มีเงินมากที่สุด หรือไม่ก็มีอำนาจมากที่สุด
คืนนี้นางอยู่เป็นเพื่อนรัฐทายาทแห่งเรือนเฉิงจวิ้นอ๋อง
รัฐทายาทผู้นั้นดื่มสุราไปมากมาย ขณะที่เมามายด้วยฤทธิ์สุราก็วิพากษ์วิจารณ์เรื่องการเมืองอยู่ครึ่งคืน ส่วนใหญ่เป็นการกล่าวโทษฮ่องเต้ที่เลอะเลือนและไร้ความสามารถ ทำเอาแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ต้องตกเป็นของคนอื่น
หากเป็นแต่ก่อน ต่อให้ฮ่องเต้จะได้ชื่อว่าปัญญาอ่อน ถูกขังอยู่ในตำหนักเย็น ไม่เคยสนใจบ้านเมือง ก็ไม่มีใครกล้าวิพากษ์วิจารณ์เขาเช่นนี้ แต่สถานการณ์ในตอนนี้แตกต่างไปจากเดิม ไม่ว่าใครต่างก็รู้ว่าแคว้นฉู่กำลังจะล่มสลาย ฮ่องเต้เกรงว่าคงจะอยู่ได้อีกไม่กี่ปี แล้วใครยังจะสนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้อยู่อีกล่ะ
ก่อนที่จะเมาจนหลับไป รัฐทายาทผู้นี้ก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยถึงความสัมพันธ์ฉันเครือญาติของตระกูลตัวเองกับจิ้งอ๋อง
เมื่อนับดูแล้ว พวกอ๋องและขุนนางที่อยู่ในเมืองหลวงล้วนแต่เป็นญาติของจิ้งอ๋อง แต่เมื่อดูจากคำพูดที่ภาคภูมิใจของเขา พ่อของเขาที่เป็นเฉิงจวิ้นอ๋องนั้นคือพี่น้องที่เติบโตมาด้วยกันกับจิ้งอ๋อง ค่อนข้างมีความใกล้ชิดกัน กระทั่งจิ้งอ๋องทรยศไปเข้ากั
