งอย่างรวดเร็ว
ยังมีอีกหลายเรื่องที่จำเป็นต้องให้พวกเขาไปจัดการ ทำให้ทหารหลวงสงบลงนั่นคือขั้นแรก ช่วยขุนนางเหล่านั้นออกมาจากในคุกหลวงคือขั้นที่สอง
ด้านนอกพระราชวังมีความวุ่นวายเล็กน้อย แต่ก็สงบลงอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่นานประตูวังก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง ขุนนางหลายสิบคนมาถึงหน้าท้องพระโรง คุกเข่าลงตรงหน้าจิ๋งจิ่ว
คนเหล่านี้เพิ่งจะหนีออกมาจากคุกหลวง บนร่างกายยังสวมใส่ชุดนักโทษอยู่ ดูกระเซอะกระเซิงเป็นอย่างมาก
นายพลเผยและเจ้าเมืองโจวคุกเข่าอยู่ด้านหน้าสุด
คนแรกคือนายพลชื่อดังที่มีบารมีและได้รับความเชื่อใจจากมหาบัณฑิตจางมากที่สุดในแคว้นฉู่ ส่วนตำแหน่งสถานะของอีกคนหนึ่งนั้นแตกต่างเป็นอย่างมาก แต่เขากลับเป็นอัครมหาเสนาบดีที่มหาบัณฑิตจางเตรียมเอาไว้ให้แก่จิ๋งจิ่วในอนาคต
พวกเขาทราบข่าวจากขุนนางคนอื่นๆ ว่าวันนี้ภายในท้องพระโรงเกิดเรื่องอะไรขึ้น รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ จนกระทั่งในเวลานี้ เมื่อเห็นขันทีแหละนางกำนัลหลายสิบคนกำลังเอาน้ำสะอาดราดไปในท้องพระโรงโดยมีขันทีสองสามคนคอยสั่งการ เมื่อเห็นเลือดที่ไหลออกมาจากในท้องพระโรงราวน้ำตก จากนั้นไหลลงมาตามบันไดหินเหล่านั้น พวกเขาถึงได้รู้สึกตกตะลึง ครุ่นคิดว่าที่แท้นั่นคือเรื่องจริง
ฝ่าบาททรงสังหารขุนนางในราชสำนักจนเกือบหมด
จิ๋งจิ่วมองดูนายพลเผยพลางกล่าวว่า “เจ้าไปยังค่ายทหารนอกเมือง หากในเมืองหลวงมีปัญหาอะไร ก็กำจัดทิ้งไปเสีย”
นายพลเผยสีหน้าเปลี่ยนทันที เจ้
