ุดสีดำทั้งตัว ดังนั้นจึงถูกคนเรียกว่าคนชุดดำ
ว่ากันว่าภายหลังคนชุดดำได้ออกไปจากภาคกลาง ไปบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบากเพื่อบรรลุสภาวะอยู่ที่ทางตะวันตก ใครจะไปคิดบ้างว่าเขาจะกลับมาอีกครั้ง
คุณชายใหญ่จ้องมองดวงตาเขาพลางกล่าวว่า “เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามข้า ทำไมเจ้าต้องช่วยข้า?”
คนชุดดำมิได้สนใจเขา หากแต่ทำลายลูกกรงเหล็ก ฟาดเขาจนสลบแล้วหามออกไป — จากการแจ้งเตือนของนกชิงเหนี่ยวทำให้เขารักษาชีวิตของคนที่อยู่ในคุกหลวงเหล่านี้ได้ นายพลผู้นั้นและขุนนางที่เหลือนั้นมีจิตใจเด็ดเดี่ยว ไม่มีทางคิดฆ่าตัวตาย คุณชายใหญ่ผู้นี้ค่อนข้างยุ่งยากจริงๆ จัดการแบบนี้ง่ายที่สุดแล้ว
จัดการเรื่องราวหยาบๆ ง่ายๆ เช่นนี้ คนชุดดำย่อมต้องเป็นจัวหรูซุ่ย
แต่ต่อให้เป็นมือสังหารที่ร้ายกาจแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะเผชิญหน้ากับราชสำนักตรงๆ ได้
จัวหรูซุ่ยพาคุณชายใหญ่ที่สลบไสลออกมาจากคุกหลวง ก่อนจะหายไปในเมืองหลวงของแคว้นฉู่ คล้ายกับน้ำหยดหนึ่งที่หยดลงไปในมหาสมุทร ไม่ทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมใดๆ
ลมฝนในฤดูใบไม้ร่วงน่าหงุดหงิดเหมือนอย่างที่ผ่านมา ข่าวคราวที่คุณชายใหญ่หนีคุกมิได้ทำให้ขุนนางภายในราชสำนักกังวลใจ ในทางกลับกัน พวกเขากลับรู้สึกสบายใจขึ้น
เช่นนี้แล้ว พวกเขาก็จะได้เดินหน้าต่อไปได้
พวกเขาสามารถใช้เรื่องนี้ในการเข้าค้นเรือนมหาบัณฑิต เชื่อว่าต่อให้หาลัญจกรไม่เจอ ต่อให้ฝ่าบาทไม่ยอมออกหน้า สุดท้ายพวกเขาก็ยังประหารตระกูลจางได้
……
……
จิ
