ในแคว้นฉู่มีเพียงไม่กี่คนที่เคยเห็นพระพักตร์ฝ่าบาทที่เก็บตัวอยู่ในวังมาเป็นเวลาหลายสิบปี อย่างเช่นเจ้าหน้าที่และเหล่าทหารที่เข้ามาค้นเรือนมหาบัณฑิตในวันนี้ล้วนแต่ไม่เคยเห็นฝ่าบาทมาก่อน เมื่อเห็นชายหนุ่มที่เดินออกมาจากในห้องของเหล่าฮูหยิน พวกเขาจึงพากันตกตะลึง ในใจครุ่นคิดว่าหรือจะเป็นคนบ้า?
เจ้ากระทรวงจินเฉิงมีประสบการณ์มากกว่า เขาเข้ามาทำงานในราชสำนักตั้งแต่ยังหนุ่ม ในอดีตเคยมีบุญวาสนาได้เห็นพระพักตร์ฝ่าบาทในงานราชาภิเษกเมื่อยี่สิบปีก่อน ในตอนนั้นฝ่าบาทเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุสิบกว่าขวบ ตอนนี้น่าจะอายุสามสิบแล้ว ถือว่าอยู่ในวัยกลางคน แต่เหตุใดใบหน้าที่ปรากฏขึ้นมาหลังจากที่ผมสีดำแหวกออกกลับยังดูงดงาม มิได้เปลี่ยนแปลงเลย?
ฝ่าบาทพลันปรากฏตัวขึ้นในเรือนมหาบัณฑิต แผนลับการถูกทำลาย ใบหน้ายังคงเหมือนเดิม สามเรื่องนี้เป็นเหมือนดั่งสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจของเจ้ากระทรวงจิน ทำให้เขาคุกเข่าลงไปกับพื้นในทันที พลางกล่าวติดขัดว่า “ฝ่าบาท พระองค์…”
ในเวลานี้จ้าหน้าที่และเหล่าทหารถึงได้รู้ตัวขึ้นมา ในใจตกตะลึงเป็นยิ่งนัก ต่างพากันคุกเข่าลงไปกับพื้นทันที
เหล่าฮูหยินเดินถือไม้เท้าออกมาจากในห้อง มองเห็นภาพคนที่ยืนอยู่เต็มเรือนพักคุกเข่าลงไปพื้นพอดี
จิ๋งจิ่วหมุนตัวมาพูดกับนางว่า “ข้าเคยรับปากเขาเอาไว้ ขอเพียงข้ายังเป็นฮ่องเต้อยู่ ข้าก็จะปกป้องตระกูลของพวกเจ้าไว้”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เหล่าฮูหยินยิ่งรู้สึ
