ารฉวยโอกาสในราชสำนักเหล่านั้นจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปได้อย่างไร? ด้วยการเปิดฉากโจมตีแบบหยั่งเชิงโดยมีเจ้าหน้าที่ที่คอยให้คำปรึกษาและทัดทานฝ่าบาทของฝ่ายตรวจการเป็นผู้นำ ทางนักเรียนของโรงเรียนหลวงและเหล่าบัณฑิตของสำนักปัญญาชนว่านซงยิ่งมีปฏิกิริยาที่รุนแรงขึ้น และจากการสืบสวนของหน่วยสืบสวนและจับกุมพบว่าเบื้องหลังของเรื่องราวเหล่านี้มีเงาของโรงเรียนหลวงของแคว้นฉีแอบซ่อนอยู่ เบาะแสทุกอย่างล้วนชี้ไปยังบัณฑิตที่ชื่ออวิ๋นซีผู้นั้น
หลังจากนั้นหลายสิบวัน การโจมตีเหอจานก็เข้าสู่ช่วงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักหรือว่าไทเฮาที่อยู่ในวังก็ล้วนแต่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ถึงแม้พวกเขาเองจะถูกเหล่าบัณฑิตพวกนั้นโจมตีเช่นเดียวกัน
ขอเพียงเหอจานออกหน้ากำราบเรื่องนี้ ไม่ว่าสุดท้ายผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ชื่อเสียงของเขาก็จะยิ่งฉาวโฉ่ แล้วก็มีช่องโหว่ปรากฏมากขึ้น
เหอจานไม่ได้สนใจเรื่องนี้ แล้วก็ไม่ได้ออกหน้า หลังจากที่หน่วยสืบสวนและจับกุมได้สิ่งของบางอย่างมาแล้ว เขาก็เข้าวังในเวลากลางดึกเพื่อพบไทเฮา
ไทเฮาคิดอยากจะถ่วงเวลา จึงบอกว่ามืดแล้วไม่สะดวกพบเขา แต่ยามเฝ้าประตูและองครักษ์เหล่านั้นจะขวางเหอกงกงเอาไว้ได้อย่างไร?
เมื่อเห็นเหอจานยังคงปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ไทเฮาเอามือจิกไปบนเสื้อผ้า พลางกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เหอจานไม่ได้กล่าวอะไร หากแต่วางม้วนเอกสารเหล่านั้นลงตรงหน้านาง
ไทเฮาเหล
