างจะสู้กับกำลังของแคว้นหนึ่งแคว้นได้
ถงเหยียนนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “เขาน่าจะเตรียมทำลายขีดจำกัดขอรับ”
จิ๋งจิ่วไล่เขาออกมาจากดินแดนแห่งความฝัน ก็ด้วยเพราะไม่อยากให้เขาเอาการคาดเดานี้ไปบอกแก่ไป๋เชียนจวินและผู้บำเพ็ญพรตคนอื่น
หากผู้บำเพ็ญพรตคนอื่นล่วงรู้ความคิดของจิ๋งจิ่ว และคิดว่าความคิดของเขามีโอกาสเป็นไปได้ พวกเขาจะต้องบุกโจมตีแคว้นฉินก่อนเวลา และรีบชิงสังหารจิ๋งจิ่วก่อนที่จะเขาจะทำสำเร็จอย่างแน่นอน
นักพรตไป๋กล่าวว่า “ความคิดบ้าๆ แบบนี้มาจากไหนกัน?”
ถงเหยียนกล่าว “มั่วกงเคยมีโอกาสที่จะทำลายทัณฑ์สวรรค์ครั้งหนึ่ง ข้าคิดว่าเรื่องนี้น่าจะไปกระตุ้นเขาเข้าขอรับ”
“อยู่ในดินแดนแห่งความฝันก็คิดจะบรรลุกลายเป็นเซียน?”
บนใบหน้านักพรตไป๋มีรอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นมา
ถงเหยียนรู้ว่าเหตุใดอาจารย์ถึงได้ดูแคลนความคิดของจิ๋งจิ่วถึงเพียงนี้
คันฉ่องฟ้ากระจ่างคือของวิเศษโดยธรรมชาติอย่างแท้จริง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพลังเซียนสะกดเอาไว้ เป็นไปไม่ได้เลยที่ดวงจิตของผู้แสวงมรรคาที่อยู่ด้านในจะทำลายข่ายพลังปิดกั้นได้
ในอดีตก็เคยมีเหตุการณ์เหมือนอย่างมั่วกงปรากฏขึ้นมา แต่ก็ถูกเจตจำนงของเซียนทำลายจนสิ้น จิ๋งจิ่วเองก็มีแต่ต้องเจอจุดจบเช่นนี้เหมือนกัน
ถงเหยียนมิได้กล่าวกระไรอีก
ความคิดของจิ๋งจิ่วนั้นช่างเหลวไหลเสียจริง
ต่อให้ผู้แสวงมรรคาคนอื่นจะรู้ถึงความคิดของเขา แต่พวกเขาเหล่านั้นก็ไม่มีทางเชื่อเช่นกัน
ปัญหา
