กเม็ดสีดำเม็ดหนึ่งวางลงไป
ถงเหยียนวางหมาก
จิ๋งจิ่ววางหมาก
มือสองข้างวางหมากอย่างต่อเนื่อง
ตัวหมากบนกระดานมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
นกชิงเหนี่ยวเดินไปมาบนกระดาน ฝีเท้าแผ่วเบา คล้ายกำลังเต้นระบำอย่างไรอย่างนั้น
ภาพนี้ดูงดงาม
แต่เหล่าผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่ด้านนอกหุบเขาหุยอินเหล่านั้นต่างมองไม่เห็น แล้วก็มองไม่เห็นพายุหิมะที่ตกลงมาในพระราชวัง แล้วก็ยังมีสายฟ้าที่ฟาดลงมาเป็นระยะๆ พวกเขามองเห็นแค่สิ่งที่นกชิงเหนี่ยวมองเห็น เห็นได้ชัดว่านี่เป็นความตั้งใจของชิงเหนี่ยว นางไม่อยากให้คนที่อยู่ในโลกภายนอกทราบเรื่องที่มั่วกงพบเจอทัณฑ์สวรรค์ โดยเฉพาะนักพรตไป๋
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงต่างรู้ว่าสถานการณ์ภายในเมืองหลวงของแคว้นฉู่กำลังตกอยู่ในความตึงเครียด แต่ในช่วงเวลาสิบกว่าวันมานี้ พวกเขาได้มองเห็นการเปลี่ยนแปลงของโลกภายในคันฉ่องฟ้ากระจ่างแล้ว ทั้งการเปลี่ยนแปลงแบบหน้ามือเป็นหลังมือ การเปลี่ยนแปลงตัวกษัตริย์ เรื่องเหล่านี้ยากที่จะส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของพวกเขาได้ พวกเขาเพียงแต่อยากดูการประลองหมากกระดานนี้
เพียงแต่เมื่อได้ยินเสียงคำรามที่ฟังดูทุ้มต่ำและอัดอั้นตันใจที่ดังออกมาจากในภาพเป็นระยะๆ ทำให้พวกเขานึกสงสัยว่าหิมะตกหนักขนาดนี้ เหตุใดถึงมีเสียงฟ้าร้องได้?
……
……
การประลองหมากกระดานนี้ของจิ๋งจิ่วและถงเหยียนไม่เหมือนกับการประลองบนเขาฉีผานเมื่อในอดีต
การประลองครั้งนั้นเรียกได้ว่าเป็นกา
