งกับการแสวงมรรคา ข้าเพียงแต่อยากจะเตือนเจ้าว่า หากคิดจะฆ่าคนก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจที่จะถูกคนฆ่าด้วย”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ นกชิงเหนี่ยวก็บินออกไปจากกิ่งไม้ บินไปทางพระราชวัง
ผู้คนที่อยู่ในด้านนอกหุบเขาหุยอินได้ยินคำพูดประโยคนี้ นี่ก็คือคำสัญญาของสำนักจงโจว
จัวหรูซุ่ยหายตัวไปในพายุหิมะ
ภาพที่อยู่บนท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงไปตามการบินของชิงเหนี่ยว
รายละเอียดทุกอย่างในพระราชวังและเมืองหลวงของแคว้นฉู่
ด้านนอกหุบเขาหุยอินมีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นมา
ยอดฝีมือจำนวนมากที่ปลอมตัวเป็นชาวบ้านแต่บนร่างกายกลับมีอาวุธเหล่านั้นน่าจะเป็นนักรบเดนตายที่ทางชางโจวรวบรวมเอาไว้?
ทหารหลวงแคว้นฉู่ที่เตรียมพร้อมเหล่านั้น สุดท้ายจะฟังคำสั่งใคร?
เหมือนดั่งที่นกชิงเหนี่ยวว่าไว้ ถงเหยียนกล้าเข้ามาในวัง เขาย่อมต้องมีความมั่นใจอยู่ หรือเขาเองก็คิดที่จะทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างไว้กับการโจมตีครั้งนี้เช่นกัน?
มือทั้งสองข้างที่กอดอกอยู่ของเชวี่ยเหนียงยิ่งกอดแน่นขึ้น ครั้งนี้มิใช่ตื่นเต้นหรือวิตกกังวล หากแต่เป็นห่วง
หมากล้อมที่อยู่ในศาลากระดานนั้น ที่แท้อันตรายถึงเพียงนี้เลยอย่างนั้นหรือ
ภาพบนท้องฟ้าพลันเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน
นั่นคือลานที่อยู่ในวัง ปกคลุมไปด้วยหิมะ ด้านบนมีคนยืนอยู่คนหนึ่ง
คนผู้นั้นสวมชุดสีดำ ยืนอยู่บนพื้นหิมะ ดูสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง
เขาคือมั่วกง
เขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกนี้
ใครจะไปคิดบ้างว่ามั่วกงจะตามรัฐทายาทข
