ัดเจน ยังคงเป็นดวงตาที่สงบและน่ากลัว
เชวี่ยเหนียงมองดูดวงตาคู่นี้ในท้องฟ้า ในหัวพลันคิดถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลังจากนั้น หลายๆ คนรวมทั้งเซี่ยงหว่านซูก็คิดได้ถึงความเป็นไปได้นี้
ด้านนอกหุบเขาหุยอินพลันเงียบสงัดขึ้นมา เงียบสงัดเสียยิ่งกว่าภูเขาตะวันตกที่มีหิมะตกลงมาเสียอีก
จิ๋งจิ่วสั่งให้ถงเหยียนเข้ามายังเมืองหลวง จัวหรูซุ่ยพลันปรากฏตัว เป็นไปได้อย่างมากว่านี่จะเป็นเรื่องที่ตกลงกันมาก่อนล่วงหน้า
พวกเขาจะร่วมมือกันกำจัดถงเหยียน
ถงเหยียนเป็นผู้แสวงมรรคาที่เฉลียวฉลาดที่สุดของสำนักจงโจว หากสามารถฆ่าเขาได้ นั่นย่อมต้องเป็นเรื่องดีต่อการที่สำนักชิงซานจะชิงเอายันต์เซียนวัฒนะ
ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ริมทะเลสาบชางโจว จัวหรูซุ่ยเคยพยายามแล้ว
ปัญหาอยู่ที่ว่าหลังจากที่จิ๋งจิ่วเข้ามาในดินแดนแห่งความฝัน เขาก็ใช้ชีวิตเหมือนคนปัญญาอ่อน เหตุใดจู่ๆ ถึงทำการเปลี่ยนแปลงอย่างมากขนาดนี้?
หากนี่เป็นแผนการที่สำนักชิงซานวางขึ้นมาเพื่อสังหารถงเหยียน จัวหรูซุ่ยย่อมต้องคอยจับตาดูนกชิงเหนี่ยวเอาไว้ อย่างน้อยก็ต้องได้รับการรับรองบางอย่างจากนาง
นกชิงเหนี่ยวคือดวงจิตของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง หากนางอยากจะแอบช่วยศิษย์ของสำนักตัวเอง ต่อให้จิ๋งจิ่วและจัวหรูซุ่ยจะร้ายกาจแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะสังหารถงเหยียนได้
“ครั้งที่แล้วเจ้าไม่ได้ทำแบบนี้ ดูแล้วนี่คงเป็นความคิดของจิ๋งจิ่วสินะ? ข้าไม่มีทางเข้าไปยุ่
