้นั้นยืนอยู่หน้านกชิงเหนี่ยว มีผาขาวปิดปากและจมูก เผยให้เห็นเพียงดวงตา ดวงตาเปล่งประกายเป็นอย่างมาก แต่กลับให้ความรู้สึกไม่มีชีวิตชีวา
……
……
“ถอยไปสิ!”
เชวี่ยเหนียงไม่รู้ว่าคนผู้นั้นคือใคร จึงตะโกนขึ้นมาอย่างร้อนใจ
ด้านนอกหุบเขาหุยอินมีหลายคนที่ตะโกนขึ้นมาเช่นเดียวกัน โดยไม่ได้คิดเลยว่าคนผู้นั้นจะได้ยินหรือไม่
เสียงตะโกนที่หงุดหงิดและเสียงด่าทอค่อยๆ สงบลง กลายเป็นเสียงฮือฮาดึงขึ้นมา เพราะมีคนที่จำคนผู้นั้นได้
ชายที่มีผ้าขาวปิดบังใบหน้าผู้นั้นคือนักฆ่าที่น่ากลัวที่สุดในดินแดนแห่งความฝันของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง แต่ในโลกความเป็นจริงเขากลับเป็นสัตว์ประหลาดของสำนักชิงซาน
เหตุใดจัวหรูซุ่ยถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่เมืองหลวงของแคว้นฉู่ได้? ยิ่งไปกว่านั้นจิ๋งจิ่วและถงเหยียนยังอยู่ในวัง เหตุใดเขาถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่ภูเขาตะวันตก ยืนอยู่ตรงหน้านกชิงเหนี่ยวได้?
หิมะตกลงมาอย่างเงียบๆ ภูเขาตะวันตกค่อยๆ เย็นยะเยือก
จัวหรูซุ่ยยืนอยู่บนพื้นหิมะ มองดูนกชิงเหนี่ยวที่อยู่บนกิ่งไม้ตัวนั้น มิได้กล่าวกระไร
เมื่อถูกเขายืนขวางอยู่ นกชิงเหนี่ยวย่อมไม่สามารถฉายภาพกระดานหมากล้อมที่อยู่ในศาลาให้คนที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงดูได้
แต่ไม่ว่าจะเป็นเชวี่ยเหนียงหรือว่าผู้บำเพ็ญพรตคนอื่นก็ล้วนแต่มิได้พูดอะไร เพราะทุกคนล้วนแต่คาดเดาได้ว่าเขาจะต้องมีเหตุผลของเขาอยู่อย่างแน่นอน
เขากับนกชิงเหนี่ยวยืนอยู่ใกล้กันมาก มองเห็นดวงตาได้ช
