ฑิต เขาก็คือศิษย์ที่หลงตัวเองของสำนักคุนหลุนผู้นั้น
ศิษย์สำนักคุนหลุนคนนี้มองไปรอบกาย สายตาสับสน จู่ๆ ก็ร้องไห้ขึ้นมาอย่างเจ็บปวด ผู้บำเพ็ญพรตที่ตื่นขึ้นมาก่อนหน้าเขาไม่ได้มีสีหน้าเยาะเย้ยดูถูก เพราะพวกเขาเองก็เข้าใจความรู้สึกของศิษย์สำนักคุนหลุนผู้นี้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่พวกเขาตื่นขึ้นมา สีหน้าท่าทางของพวกเขาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าศิษย์คุนหลุนผู้นี้เท่าไหร่ ศิษย์สำนักคุนหลุนคนนี้มองไปรอบกาย
ใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดศิษย์สำนักคุนหลุนผู้นี้ก็รับความจริงได้ จึงหยุดร้องไห้
ผู้บำเพ็ญพรตคนหนึ่งที่รู้จักเขาถามอย่างเป็นห่วงว่า “สหายชิว เจ้าออกมาได้อย่างไร? หรือว่าถูกมือสังหารชุดดำผู้นั้นหาตัวพบเช่นกัน?”
ศิษย์สำนักคุนหลุนผู้นั้นแซ่ชิวนามเฉิงเต้า เมื่อได้ยินเช่นนี้จึงงุนงงเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “มือสังหารชุดดำอะไรกัน?”
ผู้บำเพ็ญพรตคนนั้นตกใจเล็กน้อย กล่าวถามว่า “หากมิใช่ว่าถูกสัตว์ประหลาดผู้นั้นหาตัวพบ ด้วยความสามารถของสหาย เหตุใดถึงออกมาจากดินแดนแห่งความฝันเร็วขนาดนี้?”
ชิวเฉิงเต้าถอนใจพลางกล่าวว่า “ข้าไปเกิดอยู่ในนิกายเจ็ดเทพแห่งแคว้นหลัว บำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบาก ไม่ง่ายเลยกว่าที่จะได้รับความเชื่อใจจากประมุขนิกายจนถูกส่งตัวเข้าไปช่วยฮ่องเต้ปรุงยาในวัง เดิมคิดอยากจะอยู่ในวังสักหลายสิบปี รับใช้ฮ่องเต้ ภายหน้ากลายเป็นประมุขนิกาย จากนั้นช่วยเหลือแคว้นให้แข็งแกร่ง ใครจะไปคิดบ้างว่ากองทัพเมืองเป