๋ยไห่ที่กำลังโจมตีแคว้นฉินจู่ๆ จะวกลงใต้ แล้วร่วมมือกับกองทัพของจิ้งอ๋องแห่งแคว้นฉู่โจมตีกระหนาบแคว้นหลัวจากสองด้าน ในเวลาเพียงแค่ยี่สิบวัน กองทัพของทั้งสองแคว้นก็บุกเข้ามาถึงเมืองหลวง วังหลวงถูกเผาจนพังพินาศ หนีออกมาไม่ได้ แต่ต่อให้หนีออกมาได้แล้วจะยังไง? ดูแล้วนิกายเจ็ดเทพก็คงถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน”
ผู้บำเพ็ญพรตเหล่านี้ใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนแห่งความฝันมาเป็นเวลาสิบห้าปี จู่ๆ พลันได้ยินว่าแคว้นหลัวซึ่งเป็นหนึ่งในห้าแคว้นต้องมาล่มสลายลงแบบนี้ จึงรู้สึกทอดถอนใจเป็นอย่างมาก นิ่งเงียบไม่พูดอะไร มีเพียงผู้บำเพ็ญพรตคนหนึ่งที่อุทานตกใจออกมา “อะไรนะ? แคว้นหลัวถูกทำลายแล้วหรือ? นี่มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน?”
ชิวเฉิงเต้ามองดูคนผู้นั้น กล่าวถามว่า “เจ้าออกมาเมื่อไหร่?”
ผู้บำเพ็ญพรตคนนั้นคิดเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “ออกมาก่อนพี่เต้าหนึ่งชั่วยาม”
ชิวเฉิงเต้ากล่าวว่า “อย่างนั้นก็ไม่ถึงสามสิบวันหลังเจ้าออกมา กองทัพของทั้งสองแคว้นก็บุกเข้ามาแล้ว”
ผู้บำเพ็ญพรตคนนั้นได้ยินเช่นนี้จึงตกตะลึงเล็กน้อย ครุ่นคิดถึงญาติพี่น้องที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝันเหล่านั้น ภายในดวงตาคล้ายมีความรู้สึกเจ็บปวดปรากฏขึ้นมา
ชิวเฉิงเต้ากล่าวถามว่า “เจ้าเป็นคนแคว้นหลัว?”
ผู้บำเพ็ญพรตผู้นั้นยกมือขึ้นคารวะพลางกล่าวว่า “พูดไปแล้วน่าอาย ตอนที่ตายข้าเป็นเพียงแค่เจ้าหน้าที่ธรรมดาคนหนึ่งในราชสำนัก กลับเป็นชื่อเสียงภายในวังของสหายที่ข้าได้
