นสวนดอกไม้ยังมีคนอื่นอยู่ด้วย
ริมสระน้ำมีต้นเกาลัดต้นเล็กอยู่ต้นหนึ่ง
ใต้ต้นเกาลัดมีเด็กหนุ่มรูปร่างซูบผอมยืนอยู่ผู้หนึ่ง
เด็กหนุ่มคนนั้นสวมชุดสีเหลืองอ่อน สีหน้าดูกลัดกลุ้ม
เหอจานรู้ว่าเขาเป็นองค์รัชทายาทของแคว้นจ้าว อายุมากกว่าตัวเองสองสามปี มิใช่ผู้แสวงมรรคา
……
……
ในช่วงเวลาสองสามคืนหลังจากนั้น เหอจานจะเห็นรัชทายาทแคว้นจ้าวอยู่ในสวนดอกไม้
สิ่งที่เขาไม่เข้าใจก็คือเห็นๆ อยู่ว่ารัชทายาทมิใช่ผู้แสวงมรรคา เหตุใดถึงเอามือลูบไล้กิ่งไม้ ทอดตามองออกไปคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างคล้ายกับผู้แสวงมรรคาอย่างไรอย่างนั้น
เสด็จพ่อของท่านคือฮ่องเต้เลอะเลือน จริงอยู่ที่ว่าเรื่องนี้น่าอับอายขายหน้า แต่ชีวิตของท่านจะยากลำบากกว่าขันทีน้อยอย่างข้าอย่างนั้นหรือ?
ในคืนหนึ่งเมื่อเหอจานมองดูคนที่อยู่ใต้ต้นเกาลัดผู้นั้น แล้วก็ดูลักษณะพื้นที่ริมสระน้ำ เขาก็ได้ทำการตัดสินใจออกมา
เขามาถึงสวนดอกไม้ล่วงหน้า หลังมั่นใจแล้วว่าริมสระไม่มีคน เขาก็เดินไปยังใต้ต้นเกาลัดต้นนั้น หยิบเอามีดเล่มเล็กที่ไม่เคยห่างกายเล่มนั้นขึ้นมา จากนั้นเริ่มเฉือนกิ่งไม้กิ่งนั้นอย่างช้าๆ
เขาระมัดระวังไม่ให้กิ่งไม้ถูกเฉือนจนขาด จากนั้นใช้ดินมาปิดรอยเฉือนบนกิ่งไม้เอาไว้ แล้วเก็บกวาดพวกเศษไม้ออกไปจนสะอาด
จากนั้นเขาก็เริ่มเฝ้ารอให้รัชทายาทตกลงไปในสระน้ำเพราะกิ่งไม้ที่หัก
แต่ไม่รู้ว่าเขาเฉือนได้ไม่ลึกพอหรือว่ามือของรัชทายาทอ่อนเปลี้ยไม่มีแรง
