จขึ้นมาเล็กน้อย
ใช่สิ ทำไมล่ะ?
เขาเองก็อยากจะตะโกนใส่ดวงอาทิตย์ที่อยู่บนท้องฟ้าว่า ‘ทำไมล่ะ?’
ทำไมตัวเองต้องมาประสบกับชีวิตที่น่าเศร้าเช่นนี้ด้วย ทำไมต้องมาคอยรับใช้คนอื่นอย่างน่าไม่อายเช่นนี้ด้วย?
ขันทีชราแซ่หงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในวังหลวงแคว้นจ้าว แต่ถ้าหากเป็นที่แผ่นดินเฉาเทียนก็ถือว่าอยู่แค่จินตานระดับกลางเท่านั้น แต่เขากลับต้องคอยคุกเข่าประจบประแจงขันทีชราแซ่หง เพราะหลังจากที่ถูกตอนไปแล้ว เขาก็ไม่สามารถฝึกวิชาของตัวเองได้อีก ได้แต่ต้องหาวิชาที่เหมาะสมในโลกนี้มาแทน
แต่ที่ขันทีชราแซ่หงพูดมาก็ถูกเหมือนกัน ทำไมล่ะ?
ด้านหน้ามีทางแยก ทางเส้นหนึ่งตรงไปยังตำหนักของนางสนมผิง อีกเส้นหนึ่งตรงไปยังสวนดอกไม้
หลายปีมานี้สวนดอกไม้แห่งนี้ค่อนข้างรกร้าง ว่ากันว่าฮ่องเต้จับนางกำนัลไปกดน้ำตายอยู่ที่นั่นเยอะแยะมากมาย อีกทั้งผียังดุอย่างมาก
กระทั่งหญิงสาวที่รอคัดเลือกเป็นนางสนมก็ยังไม่ไปที่นั่นด้วยกลัวว่าจะกระทบกับโชคชะตา แล้วนับประสาอะไรกับเหล่าขันทีที่เชื่อเรื่องผีสางและโลกหน้ากันล่ะ
เหอจานเดินเข้าไปในสวนดอกไม้ อยากจะผ่อนคลายอารมณ์
ท้องฟ้าเริ่มมืด แสงไฟในตำหนักที่อยู่ห่างออกไปสว่างเป็นอย่างมาก ต้นหญ้าที่อยู่ในสวนดอกไม้ยืดยาว ดูไปแล้วเหมือนเงาผีในป่าลึก
เหอจานย่อมไม่กลัว เขาเดินเข้าไปในส่วนลึกของสวนดอกไม้อย่างคุ้นเคย เตรียมจะขึ้นไปนอนบนก้อนหินที่ใช้ตกแต่งในสวน
ทันใดนั้นเขาพลันพบว่าคืนนี้ภายใ
