าวเตือนด้วยน้ำตานองหน้า บางคนก็กล่าวสั่งสอนด้วยสีหน้าจริงใจ
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนพื้นที่เรียบลื่น หลับตาบำเพ็ญเพียร หาได้สนใจพวกเขาไม่
ในวันที่สามเขาก็ได้เจอคนที่เขากำลังรอผู้นั้น
มหาบัณฑิตมีใบหน้าเรียวยาว หน้าตาหล่อเหลา แต่กลับไม่ได้มีความรู้สึกอ่อนโยนเหมือนอย่างที่คนแคว้นฉู่มักจะมี หนวดยาวลงมาถึงท้อง ดูน่าเกรงขาม สายตายิ่งดูสุขุมนุ่มลึก
เขามีชื่อเสียงอย่างมาก กระทั่งจิ๋วจิ่วยังรู้จัก
หากบอกว่ากองทัพแคว้นฉู่ต้องพึ่งพาจิ้งอ๋อง อย่างนั้นราชสำนักก็คือแผ่นดินของมหาบัณฑิต
ในช่วงเวลาสิบปีที่ฮ่องเต้พระองค์ก่อนใช้เวลาไปกับการดื่มสุราและเล่นดนตรี มหาบัณฑิตได้ทำการโค่นสมุหราชเลขาไปถึง สามคน ห้าขุนนางใหญ่ผู้รับสนองราชโองการก็มีเขาเป็นผู้นำ ไม่ว่าจะภายในวังหรือในโลกภายนอก เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่มีต่อมหาบัณฑิตล้วนแต่ดีมาก กระทั่งขันทีและนางสนมอาวุโสที่อยู่ภายในวังก็ค่อนข้างกริ่งเกรงเขา เรียกได้ว่ากริ่งเกรงเสียยิ่งกว่าฮ่องเต้พระองค์ก่อนเสียอีก
มหาบัณฑิตนั้นแตกต่างจากขุนนางที่รับสนองพระราชโองการคนอื่นๆ เขาไม่ได้พูดถึงความรู้สึกที่มีต่อฮ่องเต้พระองค์ก่อนต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ มิได้มีการสั่งสอนต่อหน้า แล้วก็มิได้มีการแอบนินทาลับหลัง เขาเพียงแต่ดื่มชาไปถ้วยหนึ่งอย่างเงียบๆ จากนั้นกล่าวว่า “เท่าที่กระหม่อมทราบมา ในตอนที่หลายคนก่อนหน้าเข้ามาในวัง พวกเขาไม่ได้ดื่มชา นี่เป็นชาถ้วยแรกที่ฝ่าบาทพร
