อพูดอีกอย่างก็คือระแวง คันฉ่องฟ้ากระจ่างเป็นของวิเศษของสำนักจงโจว อย่างนั้นแม่นางชิงเอ๋อร์จะเข้าข้างถงเหยียนด้วยการถามคำถามง่ายๆ กับเขาหรือเปล่า?
กระดานหมากล้อมกระดานหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าของถงเหยียน หรือว่าจะเล่นหมากล้อม? กลุ่มคนแตกตื่นขึ้นมาเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าจะเล่นหมากล้อมกับถงเหยียนอย่างนั้นหรือ นี่มันเข้าข้างกันชัดเจนเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
เม็ดหมากสีดำหกเม็ดและเม็ดหมากสีขาวหกเม็ดปรากฏขึ้นบนกระดาน ไม่ได้วางกระจัดกระจาย หากตั้งซ้อนกันอยู่ ไหวเอนเบาๆ ตามสายลม คล้ายว่าพร้อมจะตกลงมาได้ทุกเมื่อ
ชิงเอ๋อร์บินลงไปบนกระดาน บนใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยสีหน้าอยากจะลองดู นางกล่าวว่า “เล่นหมากล้อมข้าสู้เจ้าไม่ได้ พวกเรามาเล่นดีดลูกแก้วกัน”
ถงเหยียนงุนงงเล็กน้อย จากนั้นถึงได้รู้ว่าที่แท้นางก็คือเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่มักจะมาเล่นกับตนเองในสมัยที่เป็นเด็กคนนั้น
ตอนนั้นเขานึกว่านางเป็นปีศาจที่อยู่ในเขาอวิ๋นเมิ่ง จึงไม่กล้าพูดกับอาจารย์และอาจารย์หญิง ใครจะไปคิดบ้างว่าที่แท้นางเป็นดวงจิตของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง
……
……
เมื่อหมากสีขาวเม็ดหนึ่งร่วงตกลง ถงเหยียนก็เป็นฝ่ายชนะในเกมดีดลูกแก้วครั้งนี้
ทุกคนมองเห็นอย่างชัดจน การดีดลูกแก้วกระดานนี้ดูเหมือนง่ายดาย แต่ความจริงแล้วกลับซับซ้อนเป็นอย่างมาก
ผู้บำเพ็ญพรตสามารถควบคุมแรงและความแม่นยำได้ดีกว่าคนธรรมดา แต่การจะดีดให้เม็ดหมากล้อมที่วางซ้อนกันกระเด็นออกไปทีละเม
